KRALJEVINA JUGOSLAVIJA
UPRAVA ZA ZAŠTITU
Klasa 46 (2)
INDUSTRISKE SVOJINE
Izdan 1 avgusta 1933.
PATENTNI SPIS BR. 10211
Tebaldi Alessandro, inženjer, Milano, Italija.
Svečica za eksplozivne motore.
Prijava od 8 avgusta 1932.	Važi od 1 februara 1933.
Traženo pravo prvenstva od 11 avgusta 1931 (Nemačka).
Dobro je poznato da je vrlo teško podesiti da jedna svečica za eksplozivne motore, a naročito za avionske motore koji rade pod vrlo velikim kompresijama, ispravno radi kako pri malim, tako i pri velikim brzinama. Karakteristika hlađenja poznatih svečica, čak i onih, kod kojih se hlađenje naročito favorizira, u stvari je nepromen-Ijiva, tako da one ne mogu podjednako zadovoljavati vro različite us'iove rada, kao što su oni pri laganom hodu motora1 i pri punoj brzini.
Cilj je ovom pronalasku da dade jednu svećicu za paljenje motora, kod koje su u-siovi toplote između njenih zagrejanih defova i njenih dei'ova za rashlađivanje tako podešeni, da se menjaju u zavisnosti od motorovog rada, što se postiže pomočit jedne šipke osetljive prema toploti, koja ostvaruje ili otklanja pomoćnu termičku vezu između onih deliova, a prema temperaturi na kojoj se ta šipka nalazi.
Time se postiže da se stanje svečice, u pogledu prodiranja toplote, automatski menja prema uslovima rada motora, usied čega svečica čuva približno istu temperaturu pri svakom stanju motorovog rada.
Na priloženim crtežima, primera radi, pretstavljeno je nekoliko oblika izvođenja ovog pronalaska, i
Slika 1 prikazuje presek jednog oblika svečice po ovom pronalasku.
Slika 2 pretstavlja presek jednog drugog izvođenja.
Slika 3 prikazuje čelni izgled jednog detalja sa slike 2.
Slika 4 prikazuje uzdužni presek jednog drugog načina izvođenja.
Svečica pretstavljena na slici 1, sastavljena je od glave 1, koja se može uvrteti u motorov cilindar. U toj glavi smeštena je središna elektroda 8 (pomoću navrtnja 2, izolirajućih tela 4, 5 i 6, i, navrtnja 7) čiji vrh dolazi do pred jezičak 10 načinjen na donjoj ivici giave 1, koja je vezana sa masom motora. Spoljni navrtanj 11, koji obuhvata navrtanj 7, služi kao hlađntm svečice, a istovremeno pomaže da se izoli-rajuća tela održava ju u određenom mestu.
Središna elektroda 8 šuplja je, i u toj se šupljini nalazi jedna šipka 13, koja je svojim donjim krajem 14 uvrćena u dno elektrode 8, ali je njen gornji kraj slobodan i nešto malo udalijen od unutrašnjeg obraza navrtnja 7, ostavljajući između njih jedan mali prostor 13. Odabirajući na pogodan način dužinu, presek i materijal delova S i 13, (na pr. izrađujući deo 8 od čelika, a deo 13 cd bakra, srebra ili nekog drugog metala, koji je dobar toplonoša, i čiji je koeficijenat širenja na toploti prilično velik) vrlo je luko moguće da se postigne da se pri izvesnoj nižoj temperaturi šipka 13 odmakne od obraza navrtnja 7 (tako da se toplota prenosi samo preko središne elektrode do spoljnjeg navrtnja 11) dok u slučaju da se elektroda' 8 previše ugreje, šipka 13 izdužuie se i nalegne na navrtanj 7,
Din. 10.
te na taj način i šipka 13 doprinosi odnošenju toplote sa elektrode 8 do rashladuju-čeg navrtnja 11.
Opisano izvođenje pronalaska ostvaruje time dve različite okolinosti u pogledu prenošenja toplote i hlađenja svečice, u zavisnosti od različitih okolnosti motorovog rada, te se na taj način održava i postojana temperatura i ispravan rad svečice.
Slike 2 i 3 prikazuju jedno preinačenje u izvođenju ovog pronalaska, kod kojeg šipka 13 ne može da proizvede uzdužni potisak, koji bi mogao smetati montiranju elektrode 8. U tom izvođenju, navrtanj 7 sa svoje unutrašnje strane ima jedan koničan ispust 16, a šipka 13 sa svoje gornje strane konično je udubljena' (17) i istovremeno uzdužno je prosečena usecima 18, tako da su time načinjene elastične šipčice 19. Kada se šipka 13 izduži, pipci 19 dođu u dodir sa koničnim ispustom 16 i povećavaju prenos toplote sa elektrode 8, ne proizvodeći nikakav pritisak na ispust 16, pošto se mogu povijati u radijalnim pravcima.
Kao i u slučaju pretstavljenom na slici
1,	tako i kod izvođenja prikazanog na slici
2,	menjanje odnosne dužine između elektrode 8 i išpke 13 može da se desi samo ako su ti delovi na različitim temperaturama, pošto elektroda 8 već vrlo jako gubi svoju toplo tu dajući je spoijnom vazduhu, dok je šipka 13 sasvim zaštićena od prodiranja toplote. Zbog toga elektroda 8 i šipka 13 mogu biti odi istog metala. Isto* je tako moguće da se elekroda 8 i šipka 13 načine i od različitog materijala, s raziii'-čitim koeficijentom izduživanja, da bi se što više povećala razlika u međusobnom izduživanju.
Kod izvođenja prikazanog na slici 4, šipka 13 može se izraditi od dvojnog metala, čiji sastavni metali imaju različite koeficijente termičkog izduživanja, na primer, jedna strana (kraća) može biti od čelika, a druga strana' (duža) od bakra ili srebra, pri čemu se ona postavi tako, da se usled povijanja šipke, usled termičkog izduživanja, njen gornji kraj nasloni na kosu površinu 20 ispusta 21, zahvaćenog između gornje ivice elektrode 8 i navrtnja 7. Na taj način, kada je svečica jako zagrejana, šipka 13 osigurava dopunsko prenošenje
toplote do rashlađujućeg navrtnja, izbega-vajući pri tom svaku mogućnost da proizvede štetan patisak na ispust 21.
Patentni zahtevi:
1.	Svećica za paljenje eksplozivnih motora,. naznačena time, što jedan njen deo, osetljiv prema; toploti, ostvaruje ili otklanja, prema temperaturi na kojoj se taj deo nalazi zbog uslova motorovog rada, dopunsku termičku vezu između zagrejanih deloval svečice i njenih defova za rashjađi-vanje, te na taj način osigurava da se svećica održava na približno posojanoj temperaturi i pri raznim uslovima motorovog rada.
2.	Svećica prema zahtevu 1, naznačena time, što se prema toploti osetljivi deo sastoji od jedne šipke (13) koja je jednim svojim krajem spojena sa središnom elektrodom (8) svečice, dok drugim svojim krajem dopire do ispred neke površine rashiađujuće glave (7), kako bi mogla sa njome ostvariti dodir, čim motor razvije punu snagu, ili da se od nje odvoji, kako motor radi sa smanjenom brzinom.
3.	Svećica prema zahtevu 2, naznačena time, što šipka (13) za dopunski prenos toplote dolazi u dodir sa rashlađujućom glavom (7) pomoću svojih elastičnih defova (19).
4.	Svećica prema zahtevu 3, naznačena time, što je jedan od deiova, koji dolaze u međusobni dodir (13), uzdužno prosečen te tako stvoreni pipci (19) mogu da obuhvate ispust (16) načinjen na onom drugom delu.
5.	Svećica prema zahtevu 2, naznačena time, što je šipka (13) za dopunski prenos toplote, načinjena od dvojnog metala, pri čemu je udešeno da slobodan kraj te šipke može da ostvari dodir sa rashlađujućom glavom (7) kada se povijanje šipke dogodi.
6.	Svećica za paljenje eksplozivnih motora prema prednjim zahtevima, sa šupljom središnom elektrodom, naznačena time, što je šipka (13) za dopunsko prenošenje toplote spojena as središnom elektrodom na onom njenom kraju, gde se ostvaruju varnice, a završava se taman ispred nekog rashlađujućeg dela (7) koji se nalazi na spoijnom kraju središne elektrode.
Fi9-1
9^ !	-IO
Adpatent brof JOŽU.
Fig. 2