Kirchliches Verordnungs-Blatt für die Lavanter Aiöcese. Inhalt: I. Vollmacht, beit Gläubigen in articulo mortis den apostolischen Segen mit vollkommenem Ablasse zu spenden. — 11. Päpstliche Encyclica vom 20. November 1890 über Missionen in Afrika: Catholicae ecclesiae. — III. Päpstliches Schreibe» vom 20. November 1890 über die Verehrung der Hl. Familie. — IV. Ernennung eines Diöcesan-Directors für das Gebets-Apostolat. — V. Pastoral-Conscrenz-Fragen pro 1891. — VI. Theologische Fragen pro 1891. — VII. Pfarrconcursprttfungen. — VIII. Abholung der Hl. Oele am Gründonnerstage. — IX. Diöcesan Nachrichten. I. Vollmacht, dey Slfinbigen in articulo mortis den apostolischen Segen mit vollkommenem Mlajše zn spenden. Der allerwichtigste Augenblick des Lebens ist wohl jener, der für eine ganze Ewigkeit entscheidet, ist die Todesstunde. Wo aber die Noth am Größten, ist auch unserer liebevollen Mutter Kirche Sorgfalt und Hilfe am Nächsten, den Sterbenden alle jene Gnadenschätze reichlichst zuzuwenden, mit denen sie ihre Schulden vor dem ewig strengen Richter erfolgreich begleichen können. Unter den vielen Gnadenschätzen für Sterbende behauptet nach den hl. Sterbsakramenten die Apostolische Benedictio» mit vollkommenem Ablasse den vornehmsten Rang. Diese so segensreiche Benediction mit vollkommenem Ablasse in der Todesstunde pflegt regelrecht der hl. apostolische Stuhl zu crtheilen. Aber auf eigenes Anstichen erhalten auch die Bischöfe vom römischen Stuhl die Vollmacht, entweder selbst diese» Sterbablaß zu spenden, oder »ach ihrem Ermessen andere Welt-uud Ordenspriester dazu zu subdelegiren. Diese Vollmacht dauert für die Bischöfe, bislang Sie der Diöcese vorstehen und für die subdelegirten Priester bis zum erfolgten Widerrufe. Die Subdelegation behält auch während der Sedisvacanz ihre Wirkung, bis sodann der ueuankommende Bischof die subdelegirten Priester in der Ausübung der ertheilten Befugniß entweder bestätigt, oder dieselbe aufhebt. Um diesen großen Gnadenschatz auch den Sterbenden meiner mir in Christo vielgeliebten Seelen -Heerde zuzuwenden, ist mir auf meine Bitte von Sr. Heiligkeit Leo XIII., dem glorreich regierenden Papste, mit Sendschreiben vom 16. Mai 1890 die gleiche Vollmacht ertheilt, mit der Erlaubniß auch andere Priester zur Ertheiluug des gleichen Sterbablasses zu subdelegiren. Der Worlaut besagten Breves ist nachstehender: EEO PB XIII. Venerabilis Frater salutem, et apostolica»! benedictionem. Erga omnes christitideles in maximo instantis mortis discrimine, et in durissima tantae necessitatis hora constitutos eo abundantius Romanus Pontifex coelestes thesauros erogare, traditamene sibi divinitus opitulandi potestatem debet exercere, quanto tunc maior premit illos anxia aegritudo, ac pene conficit acerba tristitia, furentibus undequaque teterrimis, et callidissimis hostibus, qui leonis ad instar rugientes adstant, ut devorent et quorum efferata rabies nisi eorum sanguine, idest, aeterna animarum ruina expleri non potest. Hinc Nos, quibus, licet immerentibus, omnes oves suas Jesus in Petro pascendas dedit, ne illis unquam in extremo vitae mortalis agone aliquid detrimenti culpa Nostra contingere possit, in partem potestatis, et sollicitudinis Nostrae caetcros pastores vocamus, ut sibi comparatis omnibus apostolicae sedis, et Auctoritatis Nostrae subsidiis, maiori ac uberiori eorum gregis utilitati prospiciant, facilcmque ad assequendam aeternitatem aditum aperiant, atque horribiles hostium impetus comprimant et repellant. Cum itaque, sicut accepimus. Tu, qui Ecclesiae Lavantinae, praeesse dignosceris, benedictionem apostolica,» cum ])lenaria indulgentia in mortis articulo impertiendam aegrotis istarum Civitatis et Dioecesis Lavantinae concedere posse plurimum desideres : Nos animarum fidelium tuae curae commissarum saluti paterna diari tate consulere cupientes, tibi ut donec regimini praefatae Ecclesiae tibi demandatae praefueris, et quoties in dictis Civitate et Dioecesi Levantina aliquem utriusque sexus christifidelem in mortis articulo constitutum esse contigerit, si vere pocnitens, et confessus, ac s. Communione refectus, aut quatenus id facere nequiverit, saltem contritus nomen .Jesu ore, si potuerit, sin minus corde devote invocaverit, benedictionem apostolica». Nostro, et Romani Pontificis pro tempore existentis nomine cum plenaria indulgentia, et remissione omnium peccatorum suorum per te ipsum, scu per unum, aut plures Presbyteros probitate morum praeditos saeculares, vel regulares a te ad tui libitum semel, aut pluries, vel quandocumquc opus fuerit, delegandos, eligendos, et deputandos, et quoad Moniales, illarum Confessarmi,, Ordinarium impertiri possis, et valeas facultatem auctoritate apostolica tenore praesentium concedimus, tribuimus, impertimur. 1» contrarium facientibus non obstantibus quibuscumque. Volumus autem ut tam tu, quam delegati, et eligendi pro impertienda benedictione, et plenaria indulgentia in mortis articulo lmiusmodi constitutis applicanda formulam a fe. me. Benedicto PP. xiv. Praed. Nostro in suis litteris sub plumbo nonis aprilis MDCCXCVI1 praescriptam, quam tibi tradi mandamus, omnino adhibeatis. Datum Romae apud S. Petrum sub annido Piscatoris die XVI Maii MDCCCXC Pontificatus Nostri Anno Decimotcrtio. M. Card. Ledóchowsky. Iu Kraft dieser mir vom apostolischen Stuhle ertheilten Vollmacht snbdelegire ich zur Ertheiluug der Benedictio Apostolica cum indulgentia plenaria in articulo mortis für Sterbende beiderlei Geschlechtes hiemit alle approbirteu Beichtväter des Welt- tuie des Ordensklerus der Lavante,' Diveese (probitate morum praeditos et jurisdictione confessiones sacras excipiendi ornatos), auf daß sie dieselbe zum Heile und Troste der Sterbenden (nomine Romani Pontificis pro tempore existentis) unter Beobachtung der diesbeziehentlichen rituellen Vorschriften ausspenden. II. Päpstliche Ency elica liber Missionen in Afrika. Venerabilis Frater! Salutem et Apostolicam Benedictionem. Catholicae Ecclesiae, quae omnes homines materna caritate complectitur, nihil fere antiquius fuit inde ab initio, ceu nosti, Venerabilis Frrtter. quam ut servitutem, quae misero iugo premebat mortalium qua,„pluri,„os, sublatam cerneret penftuSque deletam. Sedula enim custos doctrinae Conditoris sui, qui per se Ipse et Apostolorum voce docuerat homines fraternam necessitudinem quae iungit universos, utpote eadem origine creatos, eodem pretio redemptos, ad eamdem vocatos beatitatem aeternam, suscepit neglectam servorum causam ac strenua vindex libertatis extitit, etsi, prout res et tempora ferebant, sensim rem gereret ac temperate. Scilicet id praestitit prudentia et consilio constanter postulans quod intendebat religionis, iustitiae et humanitatis nomine ; quo facto de nationum prosperitate cultuque civili meruit optime. — Ncque aetatis decursu hoc Ecclesiae studium ad serendi mancipia in libertatem clangili! ; imo quo fructuosius erat in dies, eo flagrai,at impensius. Quod certissima testantur monumenta historiae, quae eo nomine plures commendavit posteritati Decessores Nostros, quos inter praestant 8.. Gregorius Magnus, Hadrianus I, Alexander III, Innocentius III, Gregorius IX, Pius 11, Leo X, Paulus III, Urbanus VIII, Benedictus XIV, Pius VII, Gregorius XVI, qui omnem curam et operam contulere, ut servitutis institutio, ubi vigebat, excideret, et caveretur ne unde exsecta fuerat, ibi eius germina reviviscerent. Tantae laudis hereditas a Praedecessoribus tradita repudiari a Nobis non poterat : quare nulla praetermissa a Nobis occasio est, improbandi palam damnandiquc tetricam hanc servitutis pestem ; ac data opera de ea re in litteris egimus, quas III. Nonas Maias anno MDCCCLXXXVIII. ad Episcopos Brasiliae dedimus, quibus gratulati sumus de iis, quae pro mancipiorum libertate in ea regione gesta fuerant laudabili exemplo privatim et publice, simulque ostendimus quantopere servitus religioni et humanae dignitati adversetur. Equidem cum ea scriberemus, vehementer commovebamur eorum conditione qui dominio subduntur alieno ; at multo acerbius affecti sumus narratione aerumnarum, quibus conflictantur incolae universi regionum quarumdam Africae interioris. Miserum sane et horrendum memoratu est, quod certis nunciis accepimus, fere quadringenta Afrorum millia, nullo aetatis ac sexus discrimine, quotannis abripi per vim c rusticis pagis, unde catenis vincti ac caesi verberibus longo itinere trahuntur ad fora, ubi pecudum instar promercalium exhibentur ac veneunt. — Quae cum testata essent ab iis qui viderunt, et a recentibus exploratoribus Africae aequinoctialis confirmata, desiderio incensi sumus opitulandi pro viribus miseris illis, levandique eorum calamitatem. Propterea, nulla interfecta mora, dilecto Filio Nostro Cardinali Carolo Martiali Lavigcric, cuius perspecta Nobis est alacritas ac zelus Apostolici», curam demandavimus obeundi praecipuas Europae civitates, ut mercatus huius turpissimi ignominiam ostenderet, et Principimi civiumquc animos ad opem ferendam aerumnosae genti inclinaret. — Quam ob rem gratiae Nobis habendae sunt Christo Domino, gentium omnium Redemptori amantissimo, qui pro benignitate sua passus non est curas Nostras in irritum cedere, sed voluit esse quasi semen feraci creditum humo, quod laetam segetem pollicetur. Namque et Rectores populorum et Catholici ex toto terrarum orbe, omnes demum, quibus sancta sunt gentium et naturae iura, certarunt inquirere, qua potissimum ratione et ope colmiti praestet, ut inhumanum illud commercium evellatur radicitus. Solemnis Conventus non ita pridem Bruxellis actus, quo Legati Principimi Europae congressi sunt, ac recenti or coetus privatorum virorum, qui eodem spectantes magno animo Lutetiam convenere, manifesto portendunt tanta vi et constantia Nigritarum causam defensum iri, quanta est ea qua premuntur aerumnarum moles. Quare oblatam iterum occasionem nolumus omittere, ut meritas agamus laudes et gratias Europae Principibus ceterisquc bonae voluntatis hominibus, atque a summo Deo precamur enixe, ut eorum consiliis et orsis tanti operis prosperos dare velit eventus. At vero praeter tuendae libertatis curam gravior alia pressius attingit apostolicum ministerium Nostrum, quod nos curare iubet, ut in Africae regionibus propagetur Evangeli! doctrina, quae illarum incolas sedentes in tenebris, a caeca superstitione offusis, illustret divinae veritatis luce, per quam nobiscum fiant participes hereditatis Regni Dei. Id autem eo curamus enixius, quod illi, hac luce recepta, etiam Immanac servitutis ah se iugum excutient. Ubi enim christani mores legesque vigent, ubi religio sic homines instituit, ut iustitiam servent atque in lionoro habeant humanam dignitatem, ubi late spiritus manavit fraternae caritatis, quam Christus nos docuit, ibi ncque servitus, nec feritas, ncque barbaria extare potest sed floret morum suavitas, et civili ornata cultu christiana libertas. — Plures iam Apostolici viri, quasi Christi milites antesignani adiere regiones illas, ibique ad fratrum salutem non sudorem modo sed vitam ipsam profuderunt. Sed messis quidem multa, operarii autem pauci: quare opus est, ut alii quamplures eodem acti spiritu Dei, nulla verentes discrimina, incomoda et labores, ad eas regiones pergant, ubi probrosum illud commercium exercetur allaturi illarum incolis doctrinam Christi verae libertati coniunctam. — Verum tanti operis aggressio copias flagitat eius amplitudini pares. Non enim sine ingenti sumptu prospici potest Missionariorum institutioni, longis itineribus, parandis aedibus, templis excitandis et instruendis, aliisque id genus necessariis, quae quidem impendia per aliquot annos sustinenda erunt, donec in iis locis ubi consederint evangeli! praecones, suis se sumptibus tueri possint. Utinam Nobis vires suppeterent quibus possemus hoc onus suscipere. At quum votis Nostris obsistant graves, in quibus versamur, rerum angustiae, te, Venerabilis Frater, aliosque sacrorum Antistites et Catholicos omnes paterna voce compellamus, et Vestrae corumque caritati commendamus opus tam sanctum et salutare. Omnes enim participes cius optamus fieri exigua licet collata stipe, ut dispartitimi in plures onus levius cuique toleratu sit, atque ut in omnes effundatur gratia Christi, de cuius regni propugnatione agitur, caque cunctis pacem, veniam peccatorum, et lectissima quaeque munera impertiat. Propterea constituimus, ut quotannis, qua die in quibusque locis Epiphaniae Domini celebrantur mysteria, in subsidium memorati operis pecunia stipis instar corrogetur, llanc autem solemnem diem prae ceteris elegimus quia, uti probe inteligis Venerabilis Frater, ea die Filius Dei primitus sesc gentibus revelavit dum Magis videndum se praebuit, qui ideo a S. Leone Magno Decessore Nostro scite dicti sunt vocationis nostrae fideiqiie primitiae. Itaque bona spe nitimur fore, ut Christus Dominus permotus caritate et precibus filiorum, qui veritatis lucem acceperunt, revelatione divinitatis suae etiam miserrimam illam humani generis partem illustret, camque a superstitionis coeno et aerumnosa conditione, in qua tamdiu adiecta et neglecta iacet, eripiat. — Placet autem Nobis, ut pecunia, praedicta die, collecta in ecclesiis et sacellis sublectis jurisdictioni tuae, Romam mittatur ad Sacrum Consilium Christiano nomini propagando. Huius porro munus erit partiendi eam pecuniam inter Missiones quae ad delendam potisshnum servitutem in Africae regionibus extant aut instituentur: cuius partitionis, hic modus erit, ut pecunia profecta ex nationibus quae suas habent catholicas missiones ad vindicandos in libertatem servos, ut memoravimus, istis missionibus sustentandis iuvandisque addicatur. Reliquam vero stipem idem Sacrum Consilium, cui earumdem missionum necessitates compertae sunt, inter egen-tiores prudenti indicio partietur. Equidem non ambigimus, quin vota Nostra pro infelicibus A iris concepta, benigne excipiat dives in misericordia Deus, ac tu Venerabilis Frater, ultro collaturus sis studium operamque tuam, ut ea expleantur cumulate. — Confidimus insuper, per hoc temporarium ac peculiare subsidium, quod fideles conferent ad in humani commercii labem abolendam et sustentandos evangeli! nuncios in locis ubi illud viget, nihil imminutum iri de liberalità quo Catholicas missiones adiuvare solent collata stipe in Institutum quod Lugduni conditum a propagatione fidei nomen accepit. Salutare hoc opus, quod fidelium studiis pridem commendavimus, hac nunc opportunitate oblata novo ornamus laudis testimonio, optantes ut late porrigat beneficentiam suam et laeta floreat prosperitate. Interim Tibi Venerabilis Frater, Clero et fidelibus pastorali vigilantiae tuae commissis, Apostolica»» Benedictionem peramanter impertimus. Datum Romae apud S. Petrum, die XX Nov. anno MDCCCXC, Pontificatus Nostri decimo tertio. Leo PP. XIII. Auf Grund dieser päpstlichen Anordnung werden hiermit, wie auch schon mit dem Hirtenschreiben vom 20. December 1890/ säinmtliche Kirchenvorstände angewiesen, an, hl. Dreikönigsfeste (6. Jänner) alljährlich, bis zum Widerrufe, eine Sammlung im Gotteshaus«: zu dem von Sr. päpstlichen Heiligkeit bestimmten Zwecke vorzunehmen. Das Ergebnis; der Sammlung ist dem Decanatsänite einzusenden und vom letzteren an das F.-B. Ordinariat abzuführen. III. Päpstliches Schreiben vom 20. November 1890 über die Verehrung der HL Familie. PeriUttsfris vt lim è. Domine, Sanctissimus Dominus Nost'ér- LEO PAPÀ EHI pro Apostolica Sua sollicitudine ìAtteras die XX mensis elapsi datasmittere dignatus est ad Einum, et limum. Dnunt. Augustinum Pansa Archi-epiScopum Florentinum Auper eidtu Sarrae Familiae exhibendo, praecipiens ut huiusmodi Littera« rubetis Rntis. Dioecesium Ordinariis communicarentur. <.. i . , Mandato ita gite Summi Pontificis obtemperans, Sacra Iti tuum Congregatio ad Aiitfif it fiililinn Tiic/iti 'exhhptw ècimùììdfin Litferarimi transniittllfiulhlitis simul duabus precum formidls, ìubbite atipie adprobante Ipsa Sanctitate Sua, editis, scilicet Consecrationis familiarum Sacrae Familiae, et Orationis ante venerandam Illius imaginem quotidie ah ipsis recitandae. - Interim Amplitudini Tuae cuncta a Domino fausta ex animo adprecor. Amplitudinis Tuae Hornae die 10 Decembris 1890. Uti Frater addictissimus CAIET. CARL). ALOISI-MASELLA, & L C. Praefectus. V INCERTIUS NUSSI, Senretarius. LITTERAE SS. D. N. LEONIS PP. XIII. AD CARDINALEM BAUSA ARCHIEPISCOPUM FLORENTINUM. DILECTE FILI NOSTER, SALUTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM. Novum argumentum perspecti tui erga hanc apostolicam Sedem studii et obsequii prodiderunt litterae Augusto mense exeunte ad Nos datae, quibus vota Nobis significasti pl urium fidelium, ut veneratio quae Christo Domino ac Matri Virgini et 8. Iosepho domesticae Eius societatis consortibus, sub Sacrae Familiae titulo exhibetur, ad ampliorem in Ecclesia cultus dignitatem provehatur, atque de hac, re, uti fieri debet in causis gravibus fidem ac disciplinam spectantibus, sententiam et indicium huius Apostolica»; Sedis postulasti. Tuae observantiae et prudentiae officium Nos plurimi aestimantes, contestili» postulationis tuae rationem habendam censui mus, ac rem propositam Consilio Nostro sacris ritibus praeposito cognoscendam mandavimus, ut deinde ad Nos consulta et exquisita referret. Re itaque diligenter expensa, Tibi nunc significamus, ob peculiares iustasque causas Nos decrevisse, ut pietatis cultus erga Sacram Familiam, nullis aliis inductis cius exercendi novis formis, in eo statu servetur in quo Auctoritate huius Apostolica»; Sedis probatus fuit, atque ut potissimum cliristianae domus Sacram Familiam ad venerationem et exemplum propositam habeant, iuxta instituta piae illius Consociationis, quam Decessor Noster fei. ree. Pius IX suis litteris die v Januarii Anno MDCCCLXX datis, probavit et commendavit, atque in spem certam maximorum fructuum latius in dies propagari exoptavit. Quäm spem salutarium bonorum et Nos ultro in eiusdem Societatis spiritu ponimus : confidimus enim Fideles omnes probe intelligentes, in cultu quem Sacrae Familiae exhibent, sese mysterium vitae absconditae venerari, quam Christus cum Virgine Matre et S: Iosepho egit, inde magnos stimulos habituros ad fidei fervorem augendum, et virtutes imitandas, quae in divino Magistro, ac Deipara, EmsquevSppuso sancissimo ; fulserunt; Hae autem virtutes, ut non semel monuimus, dum aeternae vitae mercedem I>afiunt, ad prosperitatem etiam domesticae et civilis societatis tam misere hoc tempore : laborantis spectant ; cum ex familiis sancte constitutis, civitatis etiam commune bonum, cuius familia fundamentum est, necessario consequatur. , Maiufjj, vero fiducia Rostra incrementum capit dum cogitamus,. Sacrae Familiae cultores ex instituto Societatis quam diximus, a Christo Domino gratiam per merita Matris .Virginis et 8. Josephi sedulo efflagitantes, propitiam indubie opem experturos, ut vitam sancte componant, atque uti in domibus suis concordiam, caritatem; in adversis tolerantiam, morunfique honestatem Ectentur'efflorescere. Vota igitur ad Deum effundimus, ut germanus memoratae Societatis spiirìtus ili diel latfUs: intet Fktelés emahéf ’ac tigeat,' atque in»'liane rem operam smani còllaturos toni>gnerortim" Antistites, timi omnes Ecclesiae administros non dubitamus. In mandatis autom dedimus ( ’onsili«:-Nnstm . sacris ritibus .-praeposito-, «Lorandi formulàri ,àd te mittat, quam confici et edi curavimus in usum fidelium, ad domos suas Sacrae Familiae consecrandas, tnm etiam quotidianae precationis exemplar a fidelibus in Sacrae Familiae veneratione persolvendae. Tuo demum in Nos obsequio, Dilecte Fili Noster, parem dilectionis affectum libenter profitemur, et in auspicium caelestium munerum, Apostolicam Benedictionem Tibi, et Clero ac Fidelibus, quibus praesides, peramanter in Domino impertimus. Datum Romae apud 8. Petrum die XX Novembris Anno MDCCCXC, Pontificatus Nostri Decimotertio. Leo PP. XIII. FORMULA RECITANDA A CHRISTIANIS FAMILIIS QUAE SE SACRAE FAMILAE CONSECRANT. O Jesu Redemptor noster amabilissime, qui e caelo missus ut mundum doctrina et exemplo illustrares, maiorem mortalis tuae vitae partem in humili domo Nazarena traducere voluisti, Mariae et Josepho subditus, illamque Familiam consecrasti, quae cunctis christianis familiis futura erat exemplo, nostram hanc domum, quae Tibi se totam nunc devovet, benignus suscipe. Tu illam protege et custodi, et sanctum tui timorem in ea confirma, una cum pace et concordia christianac caritatis ; ut divino exemplari Familiae tuae similis fiat, omnesque ad unum quibus ea constat, beatitatis sempiternae sint compotes. O amantissima Jesu Christi Mater et mater nostra Maria, tua pietate et clementia fac ut consecrationem hanc nostram Jesus acceptam habeat, et sua nobis beneficia et benedictiones largiatur. O Joseph, sanctissime Jesu et Mariae custos, in univorsis animae et corporis necessitatibus nobis tuis precibus succurre; ut teeum una et beata Virgine Maria aeternas divino Redemptori Jesu Christo laudes et gratias rependere possimus. ORATIO QUOTIDIE RECITANDA ANTE IMAGINEM SACRAE FAMILIAE. O amantissime Jesu, qui ineffabilibus tuis virtutibus et vitae domesticae exemplis familiam a te electam in terris consecrasti, clementer aspice nostram hanc domum, quae ad tuos pedes provoluta propitium te sibi deprecatur. Memento tuam esse hanc domum ; quoniam tibi se peculiari cultu sacravit ac devovit. Ipsam benignus tuere, a periculis eripe, ipsi in necessitatibus occurre, et virtutem largire, qua in imitatione Familiae tuae sanctae iugiter perseveret; ut mortalis suae vitae tempore in Tui obsequio et amore fideliter inhaerens, valeat tandem aeternas tibi laudes persolvere in caelis. O Maria, Mater dulcissima, tuum praesidium imploramus, certi divinum tuum Unigenitum precibus tuis obsecuturum. Tuque etiam, gloriosissime Patriarcha sancte Joseph, potenti tuo patrocinio nobis succurre, et Mariae manibus vota nostra Jesu Christo porrigenda submitte. Indulgentia 300 dierum semel in die lucranda ab iis qui se Sacrae Familiae dedicant iurta formulam a S. Rituum Congregatione editam. Leo PP. Xm. IV. Ernennung eines Diöcesnn Mrectors für das Gebets Ipostolat. Der Hochwürdige Herr Karl Hribovšek, Domeapitular und Priesterhausdirector, wurde zum Diö-cesan-Director des Gebets-Apostolates für die Lavantcr Diverse ernannt. Jene Hochw. Herren Seelsorger, welche diesen überaus zeitgemäßen und von Sr. Heiligkeit, dem glorreich regierenden Papste Leo XIII., selbst empfohlenen Gebets-Verein in ihrer Pfarre einzuführen gedenken, wollen sich in allen, diesen frommen Verein betreffenden Anliegen an den genannten Domcapitular wenden, und erhalten von Ihm die Statuten des Vereines sammt einer kurzen Unterweisung über dessen Organisation, sowie die Aggregations- und Direc-toren-Diplome gratis. V. Pastoral Conserens Fragen für das Jahr 1891. 1. Was bestimmen die kirchlichen Vorschriften beziehentlich der Errichtung, Benützung und Heilighaltung der Friedhöfe? Welche Bestimmungen gelten bezüglich der Friedhöfe seitens der weltlichen Gesetze? Dürfen Andersgläubige in Familiengräbern von Katholiken beigesetzt werden? Was ist in Oesterreich zu beachten, im Falle eine Leiche nicht am Friedhofe des Sterbeortes, sondern auf einem ändern bestattet werden soll? Wie hat sich in solchem Falle der Matrikenführer zu benehmen? 2. Welche sind die vorzüglichsten Mittel, um pastorell ans die religiös-sittliche Erziehung der Kjnder nachhaltigst einzuwirken? Hat der Katechet die Kinder in den Gebrauch empfehlenswerther Gebetbücher cinzii- führen, und welche wären derlei mustergiltige Gebetbücher? VI. Theologische Fragen für das Jahr 1891. 1. Proponatur accurata et rei conveniens divisio celebris encyclicae „Sapientiae christianac “ de dato 10. Jan. 181)0. Recenseantur errores simul<|uc explicentur veritates de praecipuis Christianorum officiis manuducentc dilaudata epistola cncycliea. 2. Quid est de fide relate ad divinae gratiae efficaciam ? Explanentur catholicorum varia circa divinae gratiae liberique arbitrii concordiam proposita svstemata. 3. Katechese in deutscher oder slovenischer Sprache über das Hl. Krenzzeichen, und über die Frage: wer hat Alles erschaffen? Einleitung: Ansprache an die Kinder in der ersten Religionsstunde. Abhandlung: Erklärung obangegebenen katechetischen Stoffes. Schluß: Recapitnlation des erklärten Gegenstandes. VII. Pfarrconcursprüfungen werden Heuer und zwar die erste am 28., 29. und 30. April, die zweite aber am 1., 2. und 3. September in der F.-B. Residenz in Marburg stattfinden. Die Gesuche um Zulassung zu dieser Prüfung sind im Wege des F.-B. Deeanalamtes wenigstens 14 Tage vor der Prüfung beim F.-B. Ordinariate einzubringen. o* Vili. Die HI. Oelc sind wie gewöhnlich am Gründonnerstage in der F.-B. Ordinariats-Kanzlei daselbst abzuholen. Die Oelgesäße sind vorher sorgfältig zu reinigen. IX. Diöcesan-Nachrichteir. Jnstallirt wurden: Herr Lorenz Kramberger auf die Curatie St. Margarethen in Kcbclj und Herr Mathias Fideršek auf die Pfarre St. Florian in Dolič. Wlkdcrangcstkllt wurde der gewesene Herr Provisor zu St. Florian in Dolič, Andreas Fekonja, als Kaplan in Ponigl. Ucbkrfkyt wurden die Herren Kapläne: Gregor Hrastelj nach Schleiniz bei Marburg, Josef Ilešič nach Kölsch, Anton Inkret nach Neukirchen, Martin Osenjak nach Sk. Peter bei RadkerSburg, Ignaz Kom nach Hochenegg und Karl Wenig nach Luttcnbcrg. Unbescyt ist geblieben der KaplanSposten in Trcnncuberg. A. A. Lavanter Ordinariat in Marburg, am 14. Februar 1891. t Michael, Fürstbischof. Drillt der €1. S»rillu«-B»chdr« in Marburg.