. iEterna Divini Amoris Scholaftico - Theologice exhibita. PRAEDESTINATIO Sacrx Scripturx , fenčHs Pa« tribus, & principijs Theologicis apprime conformis. Una cum ANGELIS Labaci in /Ede D. V. Ajjumpta A»»: M. DCC. XXXX. die Me nfis Septembris. SUB PR^SIDIO P.F* Joan. Nepomuceni T rop- per Sac. Canon. & Ss. Theolog. Lefto-ris generalis ex Ord.Minor. ftričtioris obfervant. £ P. Angelino Coballi, & F. Davide NusdorfFer ejusd.facri Ord. publice propugnatis. Annuente Superioritate. Labaci Formis>Adami Friderici Reich« hardt, Inclyt.Prov.Carn.Typ. Seu Ex meritis SCOTi POSITIONIBUS De 0}Oc^i>F% KX*XKX**SK]l10ft PRaelens Differt at io Tbeolo-gica, fanae Dočfcrinae nil dilTonum continens* quin po* titis ad mentem Sančtorum Pa* trum, (k gravium Audiorum folidš dedučh , Ut praelo dari podit,hfiee»quantum in meeft, facultatem impertior. Labaci in Conventu nojlro ad D. V, a j* fumptam die io. duguftt 1740* Fr. Antonius Khallatl Leftor emeritus, & Miniftef Provincialis. Imprimatur, Ex Officio Epifcopali Lab aci dii 15. Jugufli 1740* JOANNES JAUOBUS SCHILLIKG Canonicus, & Vicarius Generalis Labacenfis» SE«»£SC£SWS£*«S£SC£ .Amice Lečtof. EXhibeo tibi aeternam Divini Amoris Ideam fecundum quam benionijjt trus DEus in inaccejfibili Mentis fua accano hominum operaiur falutem, fed ad initium verbis S. Aug. Trači. 53 - injoan. pramoneo : ad hanc penetrandam altitudinem, ad hanc abyflum difeutiendam, ad inferutahilia perferutanda expefta-tio Charitais tua non impingat... altius eft hoc incrementis, fortius viribus no-ftris. Volve hafce pagellas , revolvet 4$ quid bas} qua nulla funt Č percurre eti•> amSac. Pacinasanflorum, aliorumque Dottorum Volumiita: flude , meditare , rumina: quid poji tantum denique laboremy ntenttsque fatigium} haud quid quam dicere poteris , nifi cum £). Paulo ad Rom*. 11. o altitudo Divitiarum fapientiae & fcientiae DEI, quam incomprsehenfibi* lia funt Judicia Ejus, & inveftigabileš via:Ejus! Quis enim cognovit fenfum Domini? aut quisconfiliariusEjusfuit^ yiltiora funt Creatori concedenda , quam Creatur*, fublimiora DEO, quam Natura ; fi ergo Natura opera fnpr a nos funt y & ideo Socrates (fcis , quantui Athenienfium Pbilofophus ) de ijs , «f feribit Xenophon , Difputare noluit , quantum non limites noflra imbecillitatis tranfeendunt} qua Gratia} & Na. tur* tura Conditor , ftngullx momenih operatur Prodigia ? Sunt noffri temporis Ha-rejtarcha , qui eo audacia progrejji, ut omnia Divini Confilij fecreta temerario au fu invefligare pra fumant, & wirabiUm illam in omne genus hominum Gratiarum difpenfat onem inierpratari, &, qua Deus abfcondita voluit, fcrutari : fed quae-ftionesp aeftant magis,quamasd fficario» nem DEI, quae dt in fide... converfi funt invaniloquium, volentem efle Legis Dolores, non intelligentes ne^urquae loquuntur, n< que de quibus affirmant, ut de illis, ^'intendunt fabulis, & interminatis Genealog js nervore exprajjit ylpoflolus I. ad Timoth.i.Hinc cum quae-ftiones hujusmodi (quid DEus cum hoc egerit, aut i-lo? cur in tali loco, tempore, Patria, occajione, &c. in quibus eum periculum falutis fubi turum pravidit,collocaverit ? quare bdc,<& non alia pramuniS-rit Gratia ") ) in medium venerint, non nobis judicium, ut pie, & fapienter laudatus monet Augufl, de Judicio tanti Judicis ufurpemus, fed contremifcentes exclamemus : o altitudo Divitiarum.... unde di&um eft in PfaJmo : Judicia Tua abyffus multa. Sicut maris, verba funt Eminent : Sfondrati in nodo Praedefti-nat: it a rerum Divinarum proprietas eft, & magna ex parte cerni pojfe, & majori A j late- latere; fient enim non mare, fedflumen ei"-fety cujus totam latitudinem, profundi, tat em metiri oculo pojfes : ita non res Di-vina,fed humana effet, quam totam intellectu perciperes. Noli itaque altum fape-xe,p' um perverfionisy &grav’jfimi erroris, ut h)cy fubeti periculum, damnanda ejl temeritas, 4$ prafumptio) nec unquam commendanda etiamfi abfit, Eapropter unicus, iš fo'us hujus opu-fculi fcopus erit, tal ter, quaht rexSac: Bibli srSS. PP. Principijs que Theologicis odendere ^ DEUM O. AI. neminem ante merita abfolute prtfdeflindfTe, ne non folum certay fed necefjaria alicui fieret falus ; nec talem pr communicet Gratias, ut cum ili r cooperari voluerinty velit Jpfe, ait D. Hieron, in c. I. ad Epbefi in nobis fuum implere confilium;^? qudd, qui per u nt,fiunt verba S, Amb. I, de Abel, & Cain. c, 3, fu| duntaxat pereant ne* gligentia,& qui falyantur, fecundum Chiifti fententiam liberentur, qui vult omnes omnes homines falvosfieri, & in agnitionem veritatis venire H«terno fa&as, appropria-tur, indicante id fac. fcripr. & PP.pra-defiinationis vocabulo pro cali asterna ordinatione ufurpanribus. ad Rom. 14. Qui pradefiinatuseft Filius DEI in vir« tute. Et S. A ug tracl. 1 06. in Joan. II-lud prtedeftrnandum erat, quod nondum erat, ut fic fuo tempore fieret, quemadmodum ante omnia tempora pradeflinatum erat} ut fieret. 2 Quia vero duobus modis res it* aeternitate decerni poliunt, alia eft fecundum D. dug. de pradeft. Dei c. r. Prasdeftinatio alligationis,& potentis, qua futurus rei eventus abfolute, & fine ulla limitatione decernitur : tali praedeftinatione, utipfe explicat, ordinata eft Coeli, & terras creatio, illius motus , & hujus firmitas, &c. Alia eft conditionis , & juftitiae, qui fub certa duntaxat conditione quidpiam ftatuitur ut v. g. mors hominis ; non enim, exem-plificatllle, Deus ante cafumbominis fic eumper potentiam alligationis pr£0 praexiftens , quamquam in compendio fufficienter diceretur,e(Te aut aliquorum , non quidem motivum primarium, quale eft fola Bonitas increata : univevj# proptev fiemetipfvm operatus efl Dominus Prov j6. f^d fecundarium ut Pr*defiinatio fit potius finis meritorum ; intantum namque DEus unum propter aliud V( Ue dicitur, & ad ita volendum & fu a Bonitate movetur , in-quantum unum habet ordinem ad aliud,quod fcotus 3. 9. 49, q. 8, hifce innuit :D Eum velle aliquid propter finem cre-atuniy non tp.nquam finem ipfius JDEI,fed t eri quam finem ipfius effeflus DEI, & alibi amplius declarat. Advertoitem, non quaeri de illa Voluntate generali per D. Paulum I, adTimoth. 2. manifeftatai omnes homines vttlt falvos fierij quia communis efle & falvandis, & damnandis iup- fupponitur, efique conditionata : verum deabfol ta , folis Ele&is propria» qu» infallibiliter adimpletur. §. ii. Vari# hae de re lententi#. 6. Porro in hac DiiTertatione varis» funt fententiae , & errores etiam: Manichaei etenim, ClementeAlexandrino l. 5. flrom. & Origine referente, volebant j non ejfe in nofirapotejiate, at falvemur,fcd naturas ejfe Animarum ta-les, qu vi fis, nemo enim propter ea, quaefaftu* nis eifcc, Gve bona, five mala, pramia* tur aut punitur, alias wrificari quorrto» do polTet illud Sap. 4. taptus efl, w malitia mutaret intclleffuni ejus, p!aci:a enim trat DEO amma illius? quale en m beneficium ioret raptus e vita praematurus, fi aeque propter futuram , durante vita, malitiam puniri debeiet? & quomodo placita anima illius, fiilleobhy» pothetica peccata DEOexofus? 10. Explicata hac fententiarum va» fietate , reftat videndum, quse mens D* Auguftino, & Scoto in hac materia fue-Jit, & quid de ea fentiendum. Adverte au« autem, fimul utriusque exquiri men. tem, quia S.Auguftinus magni in Eccle-fiaeft ponderis, alter vero schoiae,quam profiteor, Magifter, & Princeps, ac a lias etiam fi non femper, faltem ut pluri-jrmm fe Auguftini accomodat menti s tantum hujus do&rinae addiftus, ut attenta illius,juveni astate, vix alijs,quam volvendis Auguftini operibus occupatus videri poffet, cujus luculentum indicium eft , quod e.x computatione no-ftri P. Jofephi Laalij in praefatione ad Pcedias Scoto-Theologicas in fuisfen-tentiarum libris unius Auguftini autho-iitatem 815. vicibus alleget. 11. Ne ergo etiam illi; qui prxde< ftinationem abfolutam faciis in gratia meritis adfcribunt> Ubi Auguftinum abefle paterentur, producunt aliquos ex illo PafTus, quafiijs indicaret hanc Sententiam. Verum quia S. Doftor plus quam fatis integris libris,ut de pra> deftin. Sanft. de bono perfeverant: & corrept, & grat. aperuit fuam eflefen. tentiam, praedeftinationem efle opiis pure putž DEI mifericord,:am ; imd poftremum ex ijs librum ea intentione fcripfit, ut priores duos contra Fauftum & Maffiiienfes, occafione hujus gratuita praedeftinatiottis obmurmurantes , defenderet: ftefii non poiTum, eum al* teri illi pra?deftinandi, modo favere» Nec attendendi aliqui tantum, ijquc modici textus in c6ntrarium adduci fo-liti, cum iit ait J. Ctus L. 24. ff. de legibus, incivile fit, rsifi tota lege perfpefta , und ejus particula ( aut etiain propofiti-one) propofitd judicare , vel refpondere , dum alias ex contextu mens Authoris clarefcit. Manet igitur D. Auguft. non obiter, fed operose docuiffe, Deum ex mafla perditionis, ad quam fe totum genus hominum per Ad® dejecit peccatum , quosdam fingulari beneficio, & mifericordia difereviffe ad gloriam, cce* terts inea relidis,ut liberatus Epift.105» ad Sixt. de nonliberato difcaty quod etiam fibi fupplicium conveniret, nifigratia fub* veniret. 12. Scotus hanc abvfTum praedefti-nationis ex inftituto pertra&at. 1. d.4i. q. un. per totam, in qua propofitis aliorum fententis haec habet : Potefl aliter diciy quod pr Petrus, & J udas, ut omnino in naturalibus aequales divinae proponantur vo' luntati, & illa primo vult Petro beati» tudi- tudinem, quid vult tunc fudas ? Si dam« nationem ? Hsec non habet fui caufam. Sibeatitudinem ? ergo & illepradefti-natus eft. Difficilis revera inflantia ! adquam juvat fubtilem illius refponfi-onemin terminis adducere dicipotefft quod in ifloprimo inflanti nihil vult Judat fied tantum efl ibi negatio volitionis gloria: (3 fi milit er qitafi in fiecudo inflanti natur a9 quando vult Petro gratiam,adhuc nullus a cius pofitivus divina voluntatis efl circa Judam, fied tantiim negativus : In tertio inflanti, quando vult Petrum -permittere effie de maffia perditionis , fiije dignum per• ditione , i£f hoc Jive propter peccatum ori-ginale, Jive ačluale, tunc vult permittere Judam ftmili modo effie filium perditionis : Et hic eft primus aftuspojitivus uniformis quidem circa Petrum, £$ Judam, fed ex ifo aflu efl iflud verum'. Judas erit finali-ter peccator, pofitis illis negationibus, fici-licet quod non vult fibi dare gratiam, nec gloriam. In quarto inflanti offertur Judast ut peccator finaliter divina voluntati, & Junc ipfie vult jufle punire (3 reprobare Judam. Merito additur in Margine: in his ingenia flupefeant , quanto provdliora. Pergit fubdlis ultra: Nec mirum, quod non ponitur fimilis procejfius pradellinatim onis, reprobationis, quia bona omnia at- tribuuntur princip aliter DEO,mala autem B nebis i mbiSy & ita DEum pradefiinare fine r*< tionCy congruit Bonitati futCyfed ipfum vel-Je darttnare , non videtur fibi immediate pojfie attribui refpcftu objefli iit cogniti in puris naturalibus, fed tantum refpeilu ob-jeSli y ut cogniti in peccato mortali finali. Ita ille. jg. Atque haec de mentibus D. Au-guftini, & Subtilis manifefta funt, de quibus fi urgeas, quid lent endum? nolo quantum ad priorem recurrere ad ju-«Jitium Sedis Apoftolicas, quae videtur quodammodo tacite quemlibet £ necef-fitate illum fequendi liberare ; narratur etenim a pluribus ( Baronioy Petavioyno-flro P. Barone, ) aSs. Profpero, & JHilario, genuinis Auguftini difcipulis, Caeleftinum Papam interpellatum pro liujus, tunc recens mortui, dobrini contra quosdam Galliae Presbyteros , qui eam accubabant,defendenda: at Papa , tametfi caeteris acrior de prsedefti-»atione line meritis fuerit controver-lia, fcripfit adEpifcopos Galliae epillo* lam, fed in qua illa dumtaxat, quae de peccato originali, gratia Chrifti, & ufu liberi arbitrij certo credenda, comple, xus eft, interim de praedellinatione nec fyliabam tangens, utique, ut hoc fuo fi-lentio hac de materia libertatem opinans nandi concederet. Nec <■/?, qudd Cscle« ftiuus do&rinam Auguftini de gratia fumme commendet, praedeftinatio autem fumma eft gratia. Verum hoceft, fed quia gratia ajquivocum vocabulum, nemo cogitur credere, prasdeftinatio-«em efle fub nomine gratias A Papa in« telJe&am. 14. Sufficit ad praefens, ipfum S. Auguftinum ita addičtum fuiffe Prade-ftinationi gratuitas,ut tamen aliam non reprobaverit, fortaffis nurtquam tara fervide illam propugnaflet, nifi indu-&us errore Pelagianorum,totum,etiam praedeftinationis negotium mer tis mere naturalibus tribuentium , ita fe declarat Iib. degrat. & Jib. arbit. c. 6. fi merita noftra ita intelligerent (Pellagiani) ut etiam ipfa dona Dei ejfe cognofcere»ty non ejfet reprobanda ijia fententia. Que» xiamverb merita humana fic precdicant, ut ea ex femetipfo habere hominem dicant9 prorfus refiiffime refpondet Apojiolus:quis te difternlt ? ergo palam fatetur, Te alteram etiam fententiam in fua veri-per-mittere fimilitudine ; X quo proinde non habet, quod timeat. 15. Quantum autem ad Scotum , fateor, eum multum Auguftini fenten-tiaeaddi Sc ita dici : nam quos flrsedejiinavit conformes fieri imaginis Fili) fini. . . . quos autem pnedefiinavit y bos & vocavit &c. An autem fenfus hiefit completus, illi impolitus eft ,quamquam uterque, dum fedet, necelfario ledet: omne enim, quod eft , quando eft , necejfe eft ejfe, (ea quas, nili quod unius felfio proveniat ex propria voluntate, non alterius? Min. etiam conftat,quia Pradeftinatio illa abfoluta fuit fafta ante merita libera , & cum abfoluta, & efficax fit, nul-C laro Jam refiftentiam admittit. Fortismi-hi apparet hasc Ratio, quas proinde A A. mire torquet, ut videre eft tum ex fe-dulo eorum in solvenda illa labore: tum quod quadam in refponfionem adducant , quas fi alibi occurrant, nec ab ip-fis reciperentur , idque etiam in alijs eorum pro hac materia principiis advertere licet. Res experimeno fiet clara. 27- Adferunt itaque jam fupra ex Num. 24. notam diftin&ionem de ordi-ne intentionis, & exeeutionis. Nam ta-metfi DEus fine refpeftu ad voluntatem , aut merita Petri ftatuerit ei gloriam , vi hujus tamen decreti, quod ad ordinem intentionis fpečtat, necdum ille gloriam poflidebit, fed quia in fe-quenci ftatuit figno dare eam ut Mer-cedem meritorum, libere ponendorum; & voluntas hoc ftatuens eft quid ordinis exeeutionis. Primum ergo Decretum refpicit gloriam fimpliciter neC dandam ut donum, nec ut preemium ; alterum autem terminatur ad eam tan-quam preemium ob merita , qua; quia libere eliciuntur, libera quoque g/orias eft confecutio , verificaturque, quod gloria fit vi prima: Prasdeftinationis Petro gratis promifla , Iv gratis, feu gra-tuitate fe tenente ex parte Ačtus Divini ni prsdeftinatis tantiim ( quateniis De» us ad illum neceffisatus non eli) non ex parte obje&i, Teu glori« , quam nun decrevit gratis dandam, ftd potius vigore fubfequentis decreti in remunera« tionem meritorum. Equidem fateort duplicem hunc otd.nem non videri pu« gnantem,ut quidam evincere magno qu.dem conatu , ftd infelici eventu ad laborant; quid enim v tat , ( libeat ex humanis exemplum fumere; ne dux £ nemine, nsfi prseci^e £ propria motus voluntare , xoo Solidos duobus, aut quotquot mavis, largiri ftotuat militibus : & moxfubinde decernat , eosdem dare illis in remuneratiorem exercitas genercfitatis ? Ita autem inre ti; nis adeft voluntas, &exe• picus, quippe qui illam &abijcere poteft» «eque tamen fine Crati a DEI movere fe adJuflitiam coram illo libera fu a volu»» tate poffit eo, quod meritum , feu bonum opus fine Gratia elicitum fit refpe-£Hi juftiiicationis improportionatum. Nunc confidera ,an eadem ratio, & non potius palmaris fit difparitas de Grati* efficaci, qua non eft talis , nec infalbbi-liter adneXum habetconfenfum, nifi ex Petri voluntate, & de Dectro praedefti-iiante in A A.fcnfu,exquo fequitur gk> ria certiflime, utlat6 1116 in eadem fi. gno verum fit dicere, Petrus habe merita , aut gloriam, cum tamen , donec Petrus proxime liber intelligatur, nullum fas fir afium fine periculo falfitatis determinate afferere. Non nego, rema. nere contra hanc Gratiže efficacis expii-cationem oppofitionis locum , fed quia fupponi debet, alibi defendenda, in illa ultra propofitum amplius morari non licet. 33. Aliam fumunt inftantiam ex Perfeverantia finali , hasc etenim eft, iit Trident: loquitur felf. 6. can. 16-Magnum illud ufque in finempcrfeveran-tinifiab eo , qui potens &c. a folo ergo deo datur, & quidem fine meritis, alias magnum^do- num «um non eflct, fed Merces, & prsemi« um,ficuteft gloria in S< ntentia pofita, &taim-nPetrushabelis illam fceuruseft de falute , qui enim pcrfeveraverit ufquc in finem , bic falvus erit , promifit Chri-ftus apud Matth. c. io. jam autem quid eft magis ta fivum libertatis , Prsedefti-natio ad glonam immediate , an ad aliud , quod illa neceflfario confequitur? At lalvo meliori judicio, alium, quam illi perfeverantiae finalis formandum putarem conceptum, ut fcilicet in re-&o, & formaiiter aliud non fit, quam meritum hominis , gratia adjuvante elicitum , quod , quia connotat mortem mox fecu turam , diciturfinale, feu ultimum , ad quod fequitur proinde gloria. Sicutergo D. Deus per vita; decurfum in Petro tales excitat gratias , & internos animae motus , quorum ope peccato diffenfurum , aut fi lapfus fit, ad Poenitentiam reverfurum praevidebat, pariter id agit in ultimo vitas momento; 6c quia tunc ex curfu caufarum fecundarum , quem DEus non impedit, finis adeft vitae, habet Petrus Perfeveranti-am finalem : Proinde , ut vides, nona/ia hic adeft quoad libertatem difficultas, fed eadem, quae in priori inflantia de gratis efficacitate foluta eft. Quod autem ita dicendum cflet, non cbfcure ex ex Sac. Litteris deducitur ; nam, ut pauloanre ,ex S.Matth. finaiiter perfe-verans certus eft de falute, ex S. Paulo vero vult DEus falvos fieri omnes,de quo in fequent. §. fi promeriti fuerint, non quidem per vita; fluxum duntaxat, fed neceffario in vitas termino; adeoque non aliud eft Perfeverantia finalis,quam meritum finale, idem enim ex utriuf-queSanfti doftorina ad vitam requiritur aeternam , & Perfeverantiam finalem, quam D. Matthaeus exprimit, alter implicite fubintelligit.-per confequens &c. Magnum nihilominus donum eft perfeverantia ifta , alijsque etiam donis ma-jus , quia illo re&c tempore , quo mors imminet gravioresque urgent rentatio-nes, gratiam five ad perfeverandum , five ad refurgendum efficaccm Divina largitur Mifericordia: fine Gratia quippe alio tempore data, de falute necdum aftum , fi vero in ultimo momento de-fit, nulla fpes amplius fupereft : Prop-terea inceflanter orandum, ac perbonorum operum exercitium ab illo efF lagi-tanda, qui potens eft eum, qui flat, jiat ue-rc, utperfeveranter flet. 54. Si dicas,quod juxta datam ex« plicationem etiamNatura ipfa, feu cau-ias fecundas ad Perfeverantiam finalem conducerent. Refpond. Non mirum , quod quod naturalia quoque juvent ad fala« tem; nonne multum eam promovet bona,& pacata indoles,ad pietatem prona, & ab exorbitantia paffionum utcunque libera, &c. fola itaque natura nonfuffi-cit, occafio tamen effe poteft, aut conditionem ponere, ad quam , fi Gratia acceiTfrit, asterna fequitur falus. Pro fine advertit hic P. Baro Nofter, qudd fi quis, peflimasetiam vitae, in morte tantum convertatur, finalem dicitur habere perfeverantiam , fine hac epim non eft falus, & tamen quomodo proprie perfeverare dicendus , cum primo inceperit ? Item alius faepe cadit, faepe etiam refui git, fi mors tunc, dum a lapfu reparatur iterum accidat, perfeverantiam habere dicitur, fed quomodo, cum per-feverentia variationem excludar ? Fatendum itaque,nifi Catholica prohibeat veritas, Eam ipfiflimum finale efle meritum, & ad eam multum naturalem conducere mortem. VIL Pntfuppojitum ad aliam Ratio- nem proConchtJione. 35. Proba per antecedentes duos jTjT- addu£te,& propugnata pi'Ocedit ex fuppofitione, quod fit ab sterno abfolu« ta lalvandorum Pnedcftinatio, diftinfta modo aliquo a generali voluntate fal- vandi omnes, qua eft conditionata. Pro. penam nunc aliam rationem , fortaflis offendentem, fuppofitum illud non fub-ftftere, qu6 fafto clarum eft ruere AA. fententiam; ftabit quidem, Praedeftina-tionem antecedere merita,fed non eam, quam imaginantur. Advertendum itaque Patribus, Sc Theologis communiffimam, & ad commendandum DEI erga creaturam ratio-nalem amorem peropportunam effe fententiam, qua; di&um iJlud D. Pauli r. ad Timoth. z. DEus omnes homines vult f 'alvos fieri, & ad agnitionem veritatis venire ita intelligit, ut DEus Benedi&us habeat ex mero fuo Beneplacito ante-eedenter ad quodcunque hominis meritum, voluntatem finceram, candidam, & quantum eft de fe , efEcaciffimam dc omnium omnino,& non aliquorum tantum falute, quae quidem voluntas non eft plene abfoluta, alias nullus daretur reprobus, fed conditionata, feu ut eam effeflus , id eft, aftualis fequatur falus, exigit merita, tamquam conditionem ad id necefiario requifitam, nobisque in alijs, & quidem copioftflimis Scripturae Locis revelatam, in quibus vita aeterna non alijs, quam legitime certantibus, &c. promittitur : Eodem ferme mod& , quo Rex militem promovere vellet, fi D gene- generose certaverif, & ob hoc arma daret ad fortiter pugnandum neceffaria, <5c idonea : at fi ille, relidis in pace armis , otiosum Belli ageret teftem,fuž tantum defidia Regis voluntatem in Te non experiretur impletam. Sic etiam D.Deus vigore univerfalis fu* voluntatis dat cuivis auxilia , & gratias ad meritorie operandum perquam idoneas, quibus fi quispiam non cooperetur, non DEI,fed illius eft defe&us,quod falutem aliquando non confequatur. Perditio tua ex te Ifrael, ex me tantum auxilium tuum. O fese. 13. 36. Hanc porro finceriflimam DEI voluntatem non tantum fignificat in al-JatoD. Pauii teftimonio univerfalis ille terminus: Omnes, qui utique proprie ac» cipiendus,cum nullum ex hac acceptione inconveniens, abfurdum, aut contra-diftio fequatur; fed etiam omnia ea Loca, in quibus teftatur Dominus DEus, fe nulli , nec perverfis fufficientiffima negare auxilia: JeruJalem, quoties volui congregare filios tuos , ficut Gallina congregat pullos fuos fub alas , & noluijli ! JVlatthasi 23. Quid eft, quod debui ultrči facere vinea mea, & non feci ? nihil utique: £i ergo quofcunque indifcrimina-tim opportune adjuvat ad falutem, quis cxclufus eft ab illa mifericordi voluntate te falvandi omnes ? ProfeQd Ecclefi* nunquam didicit pro aliquibus tantum DEum orare Omnipotentem , fed potius bcmtm , & acceptum ejfe, ut inflruic Apoftol. cit. coram Salvatore nofiro De9 fi eri obfecrationes , & orationes pro omni-bus hominibus , ut vitam agant in omni pietate &c. Chriftus JEsus etiam dedit Redemptionem femetipfum pro omnibus : adeoque. Confirmatur ex illo Capientia; c. 6, Pufillum , 4$ magnum ipfit fecit, qualis cfl illi cura de omnibus , fi aequalis de omnibus : ergo nullus ex-em ptus a generali voluntate faluris, ut proinde quoad hanc non fit diftinblio ju-deei, id Graci; nam idem Dominus omnium sd Rom. io. Nec apud Deum ejt Gentilis & Judceus . . . Barbarus, & Scytba , feruus & liber, fed omnia & ia omnibus Cbrifius: Sicut non eft diftin-&io apud illum quoad creationem , 8c dominium fuper omnes , ex quo Apo-ilolus etiam quoad voluutatem falvan-dandi omnium infert aequalitatem. Conformiter ad hoc advertit S. AmbroC lib. i. c. i j. Quis operator negligat operis fui curam ? quis deferatdeiiituat , quod ipfe condendum putavit ? nam aliquid no» fecijfe, nulla injuria fuit 9 fed non curare, quod feceris, fumma inclementi*. Tandem Theologi uniterEmdo- D * «nf Cent humanum genus moderno rerum, ordine in ftatu pure naturali creatum non efle , fed ad fupernaturalem elevatum ordinem : Hic vero efl Ordo gratiae , & glori« , quas, quia Deus cuilibet, nemine dempto, dare ftatuit, totum hominis genus in fupernaturali ordine collocatum intelligitur. 37. Scio , quosdam hanc genera-lemDei negare voluntatem, fultos au-thoritateD. Auguft. c. io?.Enchir. qui, quod feriptum efl, vult omnes homines Jal-vo r fieri, intelligit , tamquam diceretur nullum hominem fieri f alvum , tiifi quem /alvum fieri ipfe voluerit , non , quod nullus fit hominum , nift , quem f alvum fieri Voluerit &c. Vel : ut omnes homines 0-mne genus humanum intclligamus , per quascunque differentias diftributum: Re» ges , pricatos , Nobiles yignohi^es ... Do-čtos, indoflos ... Mares fxminas ,infan~ tes.. • • ctfi quid aliud differentiarum ejt in hominibus. Quid efi enim eorum , unde 7ton Deus per Unigenitum fuum Dominum Tiojlrum per omnes gentes f alvos fieri horni• res velit ? Quod autem to : omnes ita in-telligendum fit, oftendic exaliaChrifti phrafiapud Matth. c. i?, ubiad Phari-ixos : Decimatis mentam , inquid, (3 rw tam , & omne olus. Hequeenim , ait San« QLus>Pbarifat quacunque aliena ,&per mnts omnes terras omnium alien'genarum omntm olera decimabant : ficut ergo hic omne olus omne olerumgenus , ita illic omnes homines^ omne hominum genus intelligere pojf umus. Et hoc tA , quod lcgice dicunt, paffuln illum D. Pauli pro generibus fingulo« rum fupponere, non pro fingulis generum. Sed fcio etiam , S. Auguftinum fspe fe exfplicuifle, iy : Omnes in reiatis tantum accipiendum fenfibus ,fiper D. Pauli textum abfoluta Dei de hominum falute intelligatur voluntas ; fi enim talem haberet Deus de omnium omnino falute , nemo utique eflet, qui non fa-luaretur , alias verum quom< do eflet, quod canitur pfalmo 115. Deus autem jiojler in ccelo furfum , omnia , quacunque voluit t jecit in ccelo,if in terra} At quia famdiare eft Theologis ut in principio notavi, divinam in abfolutam, & condi-tionatamdiftinguere voluntatem, conditione fe ex parte ponendi duntaxac termini tenente, fi Pafliis D. Pauli intelligatur, ut debet,de pofteriorihac voluntate, non eft , cur non in Aia plena intelligatur univerfalitate,tameth non falventur omnes, ob non impletam ab ipfis conditionem, quod totum Commentator Matth. apud S. Anfel. in c. 6. ad illa verba : fiat voluntas tua, hisce in-jiuit verbis; Duit funt voluntates in Deo : D 3 una tina mifiericordia, qua non efi cogens , tte-que aliquid libero arbitrio aufert, qua omnes homines vult f alvos fieri, quod tamen in libera eorum potefiatepofitum efi. Efl IS alia , qua eH de effieftibus rerum, de qua dicitur: omnia quacunque voluit , fecit. Huic nemo potefi re/i fi ere, de qua dicitur , •voluntatiejus quis refflet? hac providentia concordat fetrper , alia vero non femper. Si enim vtlit ptr miferlcordiam de aliquo pravo, quod fit jufius , IS conferat ei gratiam fuam, tamen die per liberum arbi- trium con radicat, nec gratia Dei confen-t i at,hac voluntas Dei non concordat providentia. Itaque homines re fi fiunt voluntati Mifiericordia &c. $8 Nec fi D Paulus ita intelliga-tur, contrarius eflS. Augullinus ,cum pofl relatos ex illo duos incelligeadi modos mox fub jungat: Et alio modo Intel-ligi potefi,dum tamen credere non cogamur, aliquid Omnipotentem DEum volui/fe fieri , failumqtte non e/fe j quia veritas cantat : omnia, quacunque voluit, fecit. En ! negavit fenfum univerfafem di£ti D. Pauli , fi intelligatur de abfoluta fal-vandi vofuntat.- , hilc enim , quod vo-luit, fa&um non efle, nefas efl cogitare : non vero, fi de conditionata, quae non tam facile negari potefl, ut praeter jam di&a ex hoc quoque patet i nam utique que omneseos vult DEusTalvarf,quarum Salvator eft Chriftus , fed eft omni« uin omnino null6 excluf&y fi enim aliqui excluderentur , maxime reprobi, quod tamen dici nequit , eft namque Salvator omnium hominum , maxime fidelium i. timoth. 4. particula autem maxime eft aliorum etiam,nempe infidelium inclufiva .* & I. Corinth. 8. quasrit Apoftolusperibit infirmus in tua fcient ia} pro guo mortuus eftChriflus ? Quapropter teftatur S. Leo ferm. 11.de Pafion. & ierm. 1. deNativit: Pro omnibus impijs mortuoDomind etiam Judas i» eopotuiffet confequi remedium , fi non feflinJJfet ad laqueum .... Dominus enim nofler peccati, mortifque deft rufior, ficut nullum 4 reatu liberum reperit, ita liberandis 0m• «ibus venit. Certe hoc negare eft augu-itiffimum Redemptionis Pelagus in ar-ftum amoris erga homines rivum indigne rcftringere. Unde ipfe Augufti-nus Chriftum Dominum ita reprobos ad propofitum alloquentem inducit : Videte vulnera , quet inflixifiis : agmjcitc latus , quod pupugiflis, quod & per vos , &P ropter vos apertum , nec tamen intra-revoluifiis ; utque fe purgaret a calumnia 4 Pelagianis obje&a, quafi doceret, ut omnes falventur, Dei non efle voluntatum ^ ad Articulos fibi oppofitoc D 4 inter inter reliqua art. 2. ita monet: Sineerif- ftme credendu, atque confit endum^Deum •velle omnes falvosfierj > & quod multi pe» reant, pereuntium efl meritum. Ex ora ergo Domini nofirijESU Cbrifli audivimus , ait S. CJem. Romanus J r. Conflit. ApoftoJ. c. 59. fit voluntas Dei bona, £/**• f?»/, 6* perfeciat per JEfium Chriftum nobis demonjirata, *// nullus intereat ,fed tiniverfi homines unanimi Sententia credentes ei , & unanimem laudem ferentes iit tum vivant in aternum. Conditio foli ' itaque latet ex Gloflfa S. Ambr. fu per Joe. cir. D. Paul, vult enim Deus omnes falvos fieri , fed fi accedant ad eum ; non enim fic vult, ut nolentes falventur, fed Vult illos falvari ,fi & ipji velint. Idem habent SS. Chryfoft. Hieron. Dama« icen. &c. §. VIII. Troponitur fecunda Ratio pro Conclujione. 39. Suppoflta, & breviter, fed utcunque perfuafa, & a potioribus ex A A. admifla DEI voluntate de omnium hominum falute, fi prajfliterint proelianda, fic pro conclufione arguo: decrevit DEUS, quantum eft de fe,effifaci(fime 1 falutern omnium hominum, fi fuerint: in gratia: ergo non habet aliam deinde voluntatem, qu& aliquos tantum non praevisis eorum meritis abfolute prasde-/finavit ad illam prob. Confeq. Non datur , forte nec posfibilis eft, duplex efficax de eodem effe&u voluntas, nam per alteram amplius non fiet, utpote jam plene, & fufficienter determinatus per unam e6ipso, quod efficax fit, fed fi Deus poft illam generalem , aliam de falu-te aliquorum haberet voluntatem,utraque foret de eodem ; fecunda enim eft de gloria Petri e. g. prima fimiliter, cum de omnium efle non poflit gloria, nifi iit quoque de gloria Petri, eft etiam , quantum eft de fe, efficax, ita , ut illi, quk ad gloriam terminata nihil defit: ergo. Et majoris claritatis gratik ul-teriusita deducitur, & fimul confirma• tur conclufio : tenor voluntatis generalis eft : volo efficaciter, omnes habe» re gloriam, modo in fan&ificante obje-rint gratia, & quia univerfalis eft, ffiqui« valet, aut potius includit haec decreta; ■volo , ut Petrus , volo , ut Paulus, ut Jo annes išc. infallibiliter habeant glori-ingratia fuos clauferint dies : Jam autem vides, gloriam Petri efle prasde-ftinatam,nec, ut eam a^iu habeat, quidquam aliud deefle praster folam gratiam ultimam: Sufficit ergo, ut hac dunta-D5 xat xat in pofteriore decernatur figno, fit non amplius gloria , ad quid enim ? 40. Mirum praeterea quam evidenter haec doftrina roboretur ab ea, qux Juriftis frequens & ufitata , nempe omnem confenfum & voluntatem con-ditionatam, purificata conditione tran-fire in abfolutam , ut opus non fit illam repetere, atqui voluntas falvandi omnes generalis eft conditionata: ergo adimpleta conditione eo ipso evadit abfo-luta, nec opus eft alia. Accipio item doftrinam, quam decretorumconditio-natortim Patroni adhibent : Volunt autem , quod ficut conditio , & effe&us, in fui exiftentia , aliquando habenda, ab illa dependens , funt duo diftin&a, quorum unum de fe effepoteft fine alio, ita quoque duplex pro illis exigunt decretum : & quando effečhis determinatus jam eft , fi haec , aut illa adfuerit conditio, ut ille aftu fiat, neceffum quidem eft , decretare conditionem , non tamen ultra effeftum ipfum ; hujus namque primum decretum permanet firmum , per confequens aliquid efficere debet, quid vero efficiet, fi aliud iterum ad ponendum requireretur effe-dum ? adeoque. Ejusdem etiam opinionis funt SS. Patres fic S. Ambrof. in Pfalm. 118. Myflictu illefol.jujiitia ait, omni- omnibus artus cjl, omnibus paffus, omnibus venit , & omnibus ref»rexit. Si quis autem non credit in Chrijlum, generali beneficio ( & non al qua fpeeiaii praedefti-natione ) ipfefe fraudat ,utfi quis clausis feneflrts radios folis excludat. Et lib. 2. de Abel, & Cain c. 3. Omnibus opem fanitatis detulit ( AiTertOr nofter ) ut quicunque periret, mortis fua caufas Jibi adfrribat , qui curari noluit, cum remedium haberet, quo pojf?/ evadere: Chri-fli autem manifefle in omnes praedicetur mifericordia , & quod, qui pereunt ,fua pereant neoligentid) , qui Calvantur fecundum Cbrifli fententiam liberentur , qui •vult omnes homines falvos fi eri, in agni- tionem veritatis venire : ergo , qui liberantur, Ceu Calvantur, per generaJem illam , & non fpecialem aliquibus Calvantur voluntatem. D. Hieron. in c. I. ad Ephes.-inquit. vult falvari omnes, (3 agnitionem veritatis venire: fed quia nullus absque propria voluntate falvatur ( liberi enim arbitrij fumus fvuh nos horum velle, ut y cum volluerimus, velit ipfe in nobis fuum implere eonftlium, utique illud generale , quodSantfus pra:mife-rat: proinde. Atque ob hanc rationem non affe-rui in conclufione , prsdeftinationem poft prtevifa fieri merita > fed eam , ut abfo* abToluta eft , merita non antecedere duntaxat. 41. Oppones autem, quod ita nulla five ante, five poft prasvifa merita daretur praedeftinatio, quod dire&e opponitur Scripturae Num. 19. allatx : quos pr qui pnedeflinavit nos in adoptionem filio-rumper JEfum Chrijlum in ipfumjecun-dumpropofitum voluntatis fu^e. Agitur hic deele&ione ad gloria, quia haec tantum eft omnisBendi&io in caeleftibus: eum nonfcrip-Hfle Ephesijs omnibus , fed, prout praemittit, omnibus fattBis , qui funi E-pbefi, $5 fidelibus in CbriftoJEfu. Pra> terquam enim,quod vix fupponendum omnes Ephefios , qui erant fideles, feu ad fidem converfi , fuifle ita prajde-ftinatos : accedit, quod illis ita fuerit revelata Prsedeftinatio abfoluta, quod difficili fuftineretur , quid quid aliqui dicere velint : Loquitur ergo Apoftolus de ele&ione ad primam fidei gratiam, qua mediante fierent fanfti , quia line illa tales efle non poffent. Ita quoque intelligitur illud : Non vos me ejegiflis , fed ego elegi vos, ut eatis &c. None nim) ut ait S. Auguft. c. 19. de praedeft. fan&. quia credidimus, fed ut credamus, elegit vos y ne priores eum elegijf t dicamur. Ex quo etiam patet , falfum effe nomine Ele&orum femper fignificari abfolut& prasdeftinatos , quia eft quoque eleftio ad gratiam primam, quae nulla praefup-ponit merita. 45. Mul« 45. Multum etiam extollunt alium ejusdem locum ad Rom. 9. cum non• dum nati effent ( jacob. & Efau.) aut ali-quid boni egiffent, aut mali, ut fecundum electionem propofitum Dei maneret, non ex operibus, fsd exVocante diClum efi ei, quia major fer viet minori , ficut fcriptum efl: Jacob dilexi , Efau autem odio habui. Quid ergo dicemus ? nunquid iniquitas a-pudDemrd abfit. Moyji enim dicit mijereboTf cujus mifereor,& mifericordiam prxjlabo, cujus miferebor : igitur non volentis , nec currentis, fed miferentis efl Dei ... ergo cujus vult, miferttur , & quem vult, indurat, Si autem totum negotium Prasde-flinationis fit Divinae duntaxat miferi-cordias adfcribendum , ut hic dicitur , poflet qnis opponere: quid ad huc qua-ritu r ? non enim falvos ,quia DEus noluit, imo necpoflum, nam volutati ejus quis refiflit ? fed Apoftolus refpondet: b homo ! tu quis es, qui refpondeas Deo ? nunquid dicit figmentum ei , qui fe finxit, quid me fecifl i fic} an non habet pot efl a-tem figulus luti ex eadem maffa facere aliud quidem vas in honorem, aliud vero in contumeliam ? Clarus nimis , inquiunt , efl: textus, in quo exemplum Primoge-jiiturae , quam fine meritis Jacobobti-uuitprae Efau , adducitur ad oftenden- • dum, quod etiam fine meritis proprijs, £z £ fo- Sfolo mlferente Deo unus fit pr* alio ad gloriam ele&us. Clara item eft pa-ritasde figulo, qui pro fuoduntaxat arbitrio alia efformat vafa in honorem, alia in contumeliam: ergo etiam DEus ex eadem Mafla perditionis unum elevat ad Gloriam , motus ž Mifericordia fua, alio in mafTa illa reli&6 , &vas in contumeliam,feu poenam fa&o. Refpond. Textum hunc effe unum ex illis, in quibus (ut D. Petrus unirerfim ait Epift. 2. Petri %. de Epiftolis D. Pauli ) quadam funt difficilia intellectu, qu<£ indo£tiy 43 inflabiles depravant , & revera h6c e6dem loco impij Lutherns, & Calvinus ad fuos errores muniendos abufi iunt : Non ergo res intelligenda, ut jacet, fed cum aliis, 6c quidem'clariili-mis Scriptura teftimoniis conferenda , id enim ( notat Eminentifs. sfondrati, ex quo placeat fequentia tranfcribere ) ▼eritati, quod remotis procul Stellis contingit, ut videlicet conjunftae non folx appareant. Tu ergo dicis: non efi currentis, ego refpondeo : fic currite, ut comprehendatis i. ad Corinth. 9. tu dicis : non efi volentis , ego refpondeo: fi volueritis, & audieritis me, bona terne comedetis. Isai. 1. Ante hominem vitay<& mors, quod placuerit ei, dabitur illi Ec-clef. 15. tu dicis: Efau odio habui, ego refpon« refpondeo : nihil odit eorum, qua fecit Sap. ii. tu dicis : cujus vult, mi feretur y at ego refpondeo : omnium enim mi fere» risj quia omnium Dominus es, ibid. tu dicis : 'quos vult, indurat, ego refpondeo: veminem perire vis z. Petr. 5. fi vocem Domini audieritis , nolite obdurare corda vefira Pfalm.4. fi monet Deus, ne homo ipfe cor obduret, quomodo ille indurat ? tu denique dicis: nunquidnon halet figulus poteflatem aliud quidem vas faciendi in honorem, aliud vero in contumeliam? at ego refpondeo: Nunquidvoluntatis ejus efl mors impij, & non potius, ut convertaturvivat}ergo vult omnes effe vafa honoris , & nullum contumeliae. Adeoque, fi fcripturx fcriptur* conferatur, ut debet, nec deduci poterit ex PauJi loco, deeiTe Deo voluntatem falvandiomnes, nec quod falus ali« cujus a Deo tantum milerente proveniat, fed etiam ab homine. Unde exi-ilimo dicendum, ApoftoJum loc. cit. non agere de elečlione ad gloriam, cum nec Jota, nec apex de ea reperiatur, fed deeleftione ad priraam gratiam , feu de gratia vocationis, qux utique eft folius Dei miferentis , nec meritis debita enim gratia, jam non ex operibus , alio-quin gratia jam non efl gratia , ad Rom. 11. Nec dicas, Apoftoium ibi totum E ? occu- Occupari in explicando Sacramentoele* ftionis ad gloriam; hoc enim credere jjequeo, cum potiora & in praecedentibus , & in fequentibus capitibus habeat de vocatione ad fidem, vultque often-dere Judaeos gloriari non debere: quod fint prae aliis vocati, id enim non operibus ipforum, fed Dei potius Miferi-cordiae tribuendum , ut etiam diftus E-minentifs. in fuo nodo Praedeftinat. jam cit. ad hunc locum Pauli ex S. Aug. erro« rem inducantur, fi fiepotefl , etiam EU EI i y non denotatur impofibilitas erroris,alias quale libertatis privilegium ? & quid timendum de illis ? aut quare propter illos abbreviandi dies , fi in errorem cadere nequeunt ? Significatur itaque a Pleudo- prophetis patranda effe figna, ut iis visis illi quoque, qui caeteroquin fxrmiffimas erant in Chriflum fidei, in ea errarent, quod alias difficulter fieret. 40. Si cuipiam non arrident bas interpretationes, velitquealias evincere, pace mea det, quam voluerit, etfi etiam mna, alterave Aflertionem oppugnaret: cogitet autem nec illam, quam dederit, nec aliam infallibilis efle veritatis, aut certo certius ad mentem Spiritus S. per icripturam loquentis;alias ex abfoluta, & merita antecedente Praedeftinatione cudet novum fidei dogma, non fine tot Virorum, etiam Sanftorum injuria, qui eam negabant. Libentius ergo fateri vellem exfplicationis textus aiicujus ignoratiam, quam propter fenfum in contrarium apparentem a propofita de-fleftere conclufione, donec per clariora non revincatur fundamenta,aut te-ftimonia. Csteriun placet candida con- confeflio P. Baronis hic, quod pofl: mo-rofam , ut ait , cogitationem nec pro una, nec pro altera parte quidquam fixi, aut determinati ex fac. fcript. tefti-monijs, & Eccltfiae oraculis colligere potuerit: non, quia fcriptura nihil hac de materia dictat, fed potius, quia mul* ta, idqtie in utramque partem ita, ut neutra alteram convincere poffit , & una alterius locis vix fatisfacere, fal-tem aliquibus , quod huc usque, ni fallor, pliu > quam fatis parere potuit. §. X. Argumentum contra Conclujio- nem principale dilutum. 50. Subtilis nofter loco nuper cit. prooppofita fententia h6c, quo alij libenter utuntur, format argumentum; omnis ordinate volens pius vult finem , quam media , ad illum finem conducentia, fed Deuseft ordinatiflimum volens: ergo-priiis vult finem , quam media ad illum, fed gloria eft finis, media funt gratiae ; his enim fiunt merita , quibus comparatur falus, feu gloria: ergo pri-fcs vult Petro gloriam, quim gratias, & merita. Nec juvat, quod prius velit gloriam , fed non nifi illa voluntate generali, qua vult eam omnibus. Nam eie&io mediorum procedit ab intentione ne finis, & qualia eliguntur media , talis eft intentio finis; ficut enim fe habet fimpliciter ad fimpliciter, ita magis ad magis ; fi ergo Deus aliquibus eligit media ad gloriam efficacia, non item aliis , fequitur eum non asqualiter velle omnibus gloriam , atqui voluntas illa Generalis refpečtu omnium tequalis eft; ergo praeter hanc habet aliam , & quidem ante merita, refpeclu aliquorum. Confirmatur & paritate Medici, qui hoc ipso, quod uni porigeret potionem pro fanitate efficacem, non alteri ex squa-liter infirmis, convinceretur diverfam circa utrumque habere intentionem procurandae fanitatis , refpectu primi icilicet efficacem, 3c abfolutam, non refpe&u fecundi; alias revera non erit ratio, qudd uni efficacem, non alteri eligat medicinam. Afl imprimis, fi hoc argumentum concluderet, non tantum defafto abfoluta ante merita daretur praedeftinatio, fed nec poffibilis foret alia, aut alio modo fafta, quia conclu-dit ex hoc , quod Deus fit ordinate volens, impoffibile autem eft, quin ille fic ita volens: unde fic arguo: aut poffibi-le eft , quod Deus habita fola voluntate generali de falute omnium, uni conferat majorem gratiam, aut efficacem, non aleri, aut impoffibile ? fi poffibile: er^o ergo argumentum non concludit; quis enim fcit, id defarto non fuiffe fartum , cum non conftet efle revelatum ? fi im-poifibile: ergo artum eft de aliorum fallite, imo artum fuit pro illo etiam figno, quo aliquos abfolute prasdeftina-vit ;quia enim non alios, fine tali autem prasdeftinatione gratias efficaces habere non poflunt , confeqenter nec habere poterunt gloriam : quod,ut melius cla« refcat, advertendum Id&am A A. e(fe eam , quam in principio infinuavi, quod videlicet Deus poft generalem de falute omnium voluntatem aliquos abfolute pradeftinaverit, non alios , qui proinde ab illis dicuntur pro figno illo negative reprobati, aut potius nec reprobati, nec prasdeftinati: Jam aurem fi eos roges, an hi alij falutein fibi comparare poffint affirmant, quia negare non audent, ne illis fine omni culpa falus reddatur im-poffibilis , unice ex hoc, quod eos in ab-foluta non incluferit prsedeftinatione. Hoc vero fuppofitd ita arguo : lili funt liberi ad comparandam fibi in alio figno falutem : ergo etiam Deus paratus tunc eft illis dare gratiam efficacem , etiam finalem , ciim fine tali non poffit dari indifferentia, & libertas proxima ad merita , nec ad falutem-: fi autem Deus paratus fit, poteft gratiam illam dare , & tamen de falute eorum aliam non ha buit praeter folam voiuntatem generalem: adeoque. Ncc dicas , utique pof* fe Deutn , illis eam dare gratiam, Ced non , nili ex eo, quod poffit iilos etiam pro, feu in altero ligno abfclute pras-defiinare, ut ita ex hacpraedeftinatio-ne, tanquam ex fine un co procedat gratia. Nam PP. & Theologi, ac ip-fimet etiam AA. volunt fub voluntate generali falvandi omnes , hanc tantum latere conditionem , fi in fine vitie reperti fuerint in gratia , fi autem fubfi-ileret, quod modo dicunt, haso alia fub-intellegeretur conditio: fi Deus eos fpe-ciali, St abfoluta voluntate praedeftina-verit. Quia ergo nulla oftendi poteft implicantia , ne Deus gratias efficaces uni velit, & non alteri, ftante fola voluntate generali de omnium falute » funt quoad hoc AA. difeordes , aliqui enim, utSchmifing, Scc.concedunt hujus poffibilitatem , alij negant ut Ma-ftrius, quamvis nefciam,cur, feu ob quam caufam. Si. Ut iterum arguam, fuppono, quod nuper notaveram n 33. nempe gratiam finalem cum efficaci, alias per decurfum vitae collata, coincidere , hoc folodiferimine, quod illa vitae connoteC terminum; utraque autem ordinatur , F & & juvat adBeatitudinem fed qux ad finalem immediate fequitur ob vitae , iit dixi , terminum, jam {ic. Deus benedictus multo majoribus gratijs, & auxilijs dignatus eft Judaeos prae gentilibus; non enim fecit taliter omni Nationi, Judicia fua non manifejlavit eis, canit Pia Ites pfalm'. 14. gentes autempermifit ingrc-tliviasfuas, A£h 14. fed quis dicet »has gratias proceflifse ex voluntate abfolu-ta falvandi Judaeos, cum plurimi fuerint reprobi? Et hoc idem contingit quotidie , ut conftat de pluribus damnatis , qui abundatiores praealijs habuere gratias , ut etiam infra num. 54. adnotabo. Quapropter non bene refponderetur interroganti , cur huic Deus dat gratiam efficacem, non alteri ? dicendo, quia liic pnedeftinatus eftabfolute, non alter fed potius ignorantia hujus fatenda , quam candide faffus eft S. Aug. 1. de fpirit. & Litt. c. 1$. Jam fi adillampro-funditate fcrutandam quisquam nos coar-flet, cur illi ita fuadeatur, ut perfuadea-tur ( en gratiam efficacem ) illi autem non ita ? duo folum ait, occurrunt interimy qua refpondere mihi placet ; fed quas ? unum eft : 0 altitudo divitiarum ! alterum : nunquid iniquitas apud DEum? & concludit: cui ifla refponfio non placet, qn&rat d oči i ores, fed caveat, ne inveni- aP at prafunitiorct : fi ergo Caufa finalis gratias efficacis non fit praedeftinatioab« ioluta , nec de finali hoc afferendum. Si difparitatem dederis, quod finalis fit cum Beatitudine infallibiliter conflexa, non alia. Nibil ad propcfitum facis , jam enim innui , finalem ex fe Jlon habere, quod fit cum Beatitudine eonjun&a, fed ex aljquo extraneo iJii , quia fcilicet ad illam fequitur mors ( e-Xigentibus causis fecundis ) potentiam ad demerendum prascludensCeterum cfficax de fe aeque promovet falutem , quod palam fiet, fi Deus eam , quam in curfu vitae* dat , gratiam , ad iliius. refervaret Epilogum ; tam etenim fuf-ficiens erit adhominem perducendum ad Beatitudinem, quam ea , quam ali-asdaret. Atquehsecabunde fuffieerent ad evacuandum argumentum de ordinate volente, libet tamen illud magis di-refte folvere. Unde 52. Refpond. conced. totum argumentum ; nam & ego volo, aefuprk probavi DEum velle omnibus Gloriam , & ex hujus fine cuivis dare gratiam. Dum hac genera! is voluntas impugnatur, tanquam fola non fufficeret, neg. fuppofitum, ejuod eft, DEum alicui tribuere gratiam efficacem , non alteri; quid enim juvaret alterum ea gratia, F 2 qu® qvxnon foret efficax?valde difficile eft , «t arbitror , fuftinere , quod homo pof-fit falutem confequi cum tali gratia, quas non eft efficax , maxime cum ille , qui hanc tantum habet gratiam , non fit abfolute praedeftinatus , quod tamen juxta AA. faltem aliquos ita neceflari6 requiritur , ut impoffibile fit oppofi-tum , fecundumalios autem faltem modo aliter fieri nequit. Si inferas: ergo omnes bene operantur e6, quod gratiam efficacem infallibiliter confequatur effeflus , feu meritum. Neg. illatum ; nec enim gratia efficax habet, quod ex fe inferat meritum, fedquiaipfahominis voluntas libere vult illam fequi ,ae fub illa elicere meritum quaecunqueer-go efficax e/l , fed non cuicunque obedit homo quia non vu/t. Audiatur S-Chryfoft. hom. i. in Epift. adEphefl qui ita ratiocinatur , oftendens non gratiae duntaxat, fed libero etiam arbitrio tribuendam falutem : Non enim ex noflris laboribus refle fallis hoc fuppetit ( quod fimus pradeftinati) fed ex Ch*-ritate : nequeex Char itate folum, fed ex virtute noflra ; nam fi id ex fola Charitate penderet > f xlvari omnes oporteret ( fed qu£ via haec fequella erit vera, fi non omnes haberent Charitatem, feu gratiam efficacem ? nec enim exeaqu* efficax non non eft, fequitur omnes falvari debere ) Ji autem fola ex virtute noflra, fupervaca-Ttcits fmjjct adventus illius ( Chrifti ) (f qu & in pluribus operibus ejus ne fueris cariofus',memento G poti ut tiits) monet Job. c. 26. quod ignores opus ejus , de quo cecinerunt viri: Ecce ! Deus magnus, vincens [dentiam nojlram. 58. Nec opponas. S. Petrum Dami-an. lib. de Incarnat. & grat. inferentem, quod)? ita efl y ut illijaditant ycomprce-benfa fiunt ab ipfis infcrutabilia, & incom-prabcnfibilia Dei judicia: fi enim , fient ipfi volunt, nolentes damnat, falvat autem volentes , nibil efl omniuo, quod ulterius quaratur &c. Nam intulit hoc fan-čtus contra Pelagianos , meritum hominis, & confequenter etiam falutem voluntati tantum tribuentes, non gratias; ita enim tota ratio falutis erit voluntas creata : At quia nos Catholici merita a gratia dependere credimus, praster voluntatis confenfum penetrare ultra non poffumus , quare videlicet Deus Petro hanc dederit gratiam, quft confentiri voluit, & Paulo aliam , cui diffenfurum praeviderat. Nec iterum opponas A pofto-lum i.Corinth. 4.Quis te difeernit ? quid autembabes, quod non accepifli ? fi autem accepifii, quid gloriaris , quafi non acceperis ? Recurro enim ad gloffam S.Aug. deSpirit. & Litt. c. 3^Confentire vocationi Divina , vel ab ea dififientire propria voluntatis efl, quares non fiolum non infirmat , quod di dum efl i quid habes, quod ron aecepifli ? verum etiam confirmat; acci- accipere enim , & habere anima no» pole/i, nifi confentiendo , ac per boc, quod habet, & accipit, Dei efi ( Deus enim dat gratiam ) accipere autem , habere utique accipientis , & habentis eji , qui* videlicet illud , quod accipit, nonreijcit , ficut alias potuit. Verum ergoeft , ■ ego-tiumSalutis penes creatum quoque fifte-re arbitrium ; gloriari tamen neminem pofie , nec fe perfečte ab alio difcernere, quia nullius mei ita fufficiuntad falute , nifi addit6a divina gratia valore. Gloriaretur autem , qui gratiS non agnitS, glorias proemium proprijs folummodd meritis adfcribere praefumeret, quem proinde jure redarguit Apoftolus: Quis te difcernit} quid habes , quod non ac ce-pifli ? &c. Noto prxterea , locum-iftum D. Pauli, fi ita ut AA. volunt» accipi debeat , ipfosmet quoque urgere, quia nolunt quempiam falvatum iri, nifi merita libere pofuerit ; nam quomodo libere, fi non dependenter a proprio arbitrio ? §. XII. Allia contra Conclufiomm ohje• tfa, & folnta, 59. Urgent ultra prasdeflinationem parvulorum , quae non potuit efle ex meritis, quorum funt incapaces: cum er-G z go go diverfus illos, & adultos praedefti» nandi modus non fit afferendus neca-diilti ex meritis abfolute funt pr^defti« nati. Refpond. cum diflinfl. non potuit efle ex meritis proprijs conced. alienis , id eft, Chrifti neg. utrique praede-ftinatur ex meritis Chrifti, hac tamen differentia,quod adulti merita illiusfi-bi proprijs applicare tenentur meritis, parvuli vero virtute Baptifmi dunta-jcat: ficut etiam ad ipfum Baptifmum in his ratione incapacitatis pius motu* non requiritur , cum tamen ad ulti ex Trid. fejf. 6. c. 6. ad eum difponi debeant per poenitentiam ; valet namque de adulto quocunque illud Auguftini axioma : qui creavit te fine te, non falvabit tc ftne te. At btc y inquiunt illi, remanet difficultas , unde fcilicet contingat parvulo ifti , non illi, quod ad Baptif-jnum perveniat , habeatque inde merita Chrifti efficaciter libi applicata ? pro-fe&o ciim uterque fit proprij expers meriti , alia nonfuppetit caufa, nifi quia unus eft abfolute praedeftinatus, non alter* Et hoc videtur quibusdam effe va-lidiflimum contra Affertionem. Sed, ut verum fatear, non deprehendo quidquam fpecialitatis , quod fu6 mod6 non etiam occurreret in adultis: En quomodo ! Sint duo ejusdem fan&itatis, & meriti: liti j unus eorum juguletur ab inimico » alter immunis evadat, fed durante vita, reus gravis peccati faftus , aliunde jnoriatur: primus eft filius falutis, alter perditionis ; fi uterque in manibus inimici obijffet, de numero San&orum titerque fuiifet,quae itaque caufa tam diverix fortis ? forfan , quia unus fuit praevie ad merita, abfolute praedeftina-tus, non alter ? minime , fed quae alia ? dicerem conformiter ad num. 33. hic aliquid naturalitatis intervenire ; fuit enim unusab inimico extin&us, quia illum tantftm extinguere voluit, aut faltem alium non valuit, vel fuffragifi pedum, vel ftrenua defenfione cuftodi-tum, quo fa&um, quod interemptus fit falvatus, non quafi mors omnino naturali vi fecuta caufa effiet falutis,fed quia conditio fuit illius, & occafio, quae aliunde ad merita , feu fan&itatem , eo-tunc in occifo repertam , vi generalis voluntatis de omnium falute neccfTarid fequebatur. Nunc jam eodem plane modo de parvulis philofophandum : pervenit unus ad Baptifmum , & alter moritur anticipate, quia caufa: naturales eum habent fluxum, qu6 alterum vel fuffo-cant matern6 adhuc claufum uter6, vel perimunt extra , fed praemature ; vel C 1 vel vel in tali conceptus, & natus parentum malitia, aut aliorum, five incuria impedit, & negligit Baptifmum ; veJ tandem in tali conceptus, & natus eft loco, in quo nulla hujus Sacramenti notitia, auc ufus. 60. Sed nondum finis in hoc medio parvulorum ; quia enim illi , quemadmodum omnes alij ex do&rina fubtilis noftri 3. d. 19. q. uri. §. in ifla quceftionc praedeftinati funt ante prsevifam Chri-ili RafTionem, fequitur, eos prffideftina-tos efle ante merita quacunque, etiam Chrifti, qnodprobatur : merita Chrifti funt merita Paflionis, fed hsec in figno praedeftinationis parvulorum necdum fuit prasvifa: ergo. Refpond. hoc argumentum laborare fuppofit6,quod Chri-flus pra;rer ea, quas funt Paffionis, alia non habuerit merita, id vero admittendum non puto, fed potius, eum habuiflfe & alia, ut adorationis,humilitatis,amoris, &c. fi enim talia conceduntur alijs, cur negarentur Chrifto ? Illa ergo in perfe veritas Acatholicis faepifiime etiam lucet, non continuo fpernenda, quae ab IJis docentur , fed erroneis dimifsrs vera fecure eligenda, non quia ab ijs di-&a, fed quia aliunde vera. $. Ulti- §. Ultimus. Pojita, S* oppofiu JJfertionis comparatio. 6z. Atgue hxc funt & propugnata , & impugnata utriusque fententi* fundamenta, quse fi quis maturo examine , & ab omni partialitate Jibero percurrere voluerit, facile concludet, utra majori polleat verifimilitudine:nec dubito judicium in favorem pbfitae ferendum. Etenim fi Scriptura prxche attendenda , nullum oppofita habet tefti-monium, quod clare de prsdeftinatio-ne ad gloriam loqueretur : Pofita profert quam plurima. Solvere ilia haec nititur ope diftin&ionis de ordine intentionis, & executionis, qusediftin-čUofi non in fedubia,in propofito (altem difficultatis eft non exiguae. Pofi-ta econtra textus, qui obijciuntur in-terpraetatur aut deeleftione ad gratiam, aut deunverfali, & conditionata omnium praedeftinatione : &quia tam eJe-flio ad gratiam , quam generalis pras-deftinatio certae funt , liceat aliquantum refleftere , qua tutior, aut melior fit fententia, vel ea, quae claris Scripturae Paffibus ambiguam applicat diflin-fiionem, vel quae certam alijs locis aliunde obfcuris, nec evidenter ad rem fa« cientibus ? Si SS. PP. confidereturau-thoritas, praeter S. Aug. (qui tamen, ut vifum non ad eo fixe ei adhaeret ) op-pofitae vix alius ex illis clare patrocinatur , plurimi noilrae, in quam etiam ex confcffione S Profperi tota quali Antiquitas confpirafle videtur: pofteriorum item DD. amplum pro ea, quamvis non adaequatum vide Cathalogum i» Nodo pradeftinationis Eminentifs. Sfondrati adfinem. Quis item, quaefb,ex SS. PP. ita oppfitam dilaudavit, ut eam diceret , antiquitate, /'navitate, ac fcriptu-rarum nativa auldoritatc nobilijjimam ? quis item Dei Mifericordia , ac Gratia magis confentaneam , veriorem, id amabiliorem? quae omnia in fummam pofitae fententiae commendationem affervilTe S. Francifcum Salefium olim cipa vi. Si ab extrinfeca ad intrinfecam defcenden-dum probabilitatem , feu ad momenta rationum, non aliam , quae lolemnis appareret, oppofita adducere valet, nili illam de ordinate volente, qua: autem non folum multipliciter evacuatur, fed infuper fupponit id , quod hac in materia minime concedendum. Pluresetiam ex alijs obje&ionibus femi • aut Pelagia-nos llringunt : ut vel inde appareat, noftram haud habere , quod timeat, dum jacula , illi intentata, alias contra Hx- Hsereticos vibrantur: & revera quse au-dacia, fententiam Catholicam iisdem, quibus haereticam , impetere argumentis ? aut enim Orthodoxa: non nocent, aut fi noceant, importuna funtadverius acatholicam. Ccete:um autem AA. multum laberare debent & in manute-nenda prjedeftinati libertate ,& in defendenda generalis , & conditionatae prasdeftinationis efficacitace , quam vix non omnes concedunt, liret nefeiam , an cohaerenter. Iterum , fi totum , ut illi volunt, difponatur, falvare nequaquam poliunt, ne plurimorum fcu adultorum , feu parvulorum mortes fint mi-racu!ofae,& contra naturaj exigentiam. Omitto praeterea graves difficultates , quibus negativa obruitur reprobatio , quam tamen illi neceflario tenentur admittere. 65. Vehementer denique torquet oppofitam Dilemma Calvini , nempe: fi fum prsdeftinatus, quidquid egero, falvabor certiffime , fi non fum : quidquid fecero boni, damnabor certiffime : Quid ergo? agam , quod lubet, & fruar voluptatibus , donec licet fixa namque praedeftinationis fententiž, nihil ad aeternam vitam aut prodeffe virtutes , aut nocere poftunt vitia. Mirum , quantum hoc ftringat! ipfe S. Augufti- nus nus expertus eft efficacitatem illius ia quodam ex Difcipulis, qui, iit probati referunt Authores, audita omnind gratuita praedeftinatione, fajculum repetiit, vitam Regularem tamquam fu« perfluam ad asternam exiftimans. Opponunt quidem A A. multa alia v. g. vel Deus ab sterno difpofuit, me praefen-tem evafurum infirmitatem,vel non ? fi ita: ad quid medicina , fanitate aliunde certat fi non: ftante quacunque etiam induftria , extinguar indubie. Item potuiffet Doemon fimiliter ratiocinari : Ifcariotes aut prasdeftinatuseft , aut non? & ex primo concludere irritum tentationum conatum , ex altero vero fuperfluum , jam inferunt; ficut infirmus non ceflat ab exquirenda medicina , nec Doemon ž tentatione Jadx , aut aliorum, fed, ut ait S. Petrus Epift. I. c. 5. tanqttum Leo rugiens circmt, quy>-V- *•. fig «gaff s L (M .^/.T ''•'•'»V*‘fr#*-* "• •..*•*• -J ‘/1 ____________________________