485 KB53 KB194820252015Jovović, Natašaštevilka:3letnik:63str. 293-310ISSN:0350-6894COBISSID:59134306URN:URN:NBN:SI:doc-1GCBXPQYsrSlavistično društvo SlovenijeSlavistična revijacasečrnogorski pisateljiLalić, Mihajlo, 1914-1992locativeMontenegrin writersskladnjasklonsrbščinastilistikastylisticssyntaxUpotreba lokativa u romanima Mihaila Lalića|The paper examines the meaning and function of locative phrases in the novelistic opus of Mihailo Lalić, including all creative stages of this author: Svadba (1950, 1973), Raskid (1955, 1969), Lelejska gora (1957, 1983), Ratna s reća (1973, 1983), and Tamara (1992). Given the fact that syntax is characterized by methodological pluralism, in addition to the method of induction and deduction, the author in this paper also employs the basic syntactic methodology consisting of the synthetic procedure, i.e., of generation and analysis (parsing or segmentation). In this process the (un)markedness of locative constructions as well as their semantic content are taken into considerationU ovom radu ispituju se značenja i funkcije lokativnih sintagmi na korpusu koji čine sledeći romani Mihaila Lalića: Svadba, Raskid, Lelejska gora, Ratna sreća i Tamara. Budući da sintaksu karakteriše metodološki pluralizam, pored metoda indukcije i dedukcije, primjenjujemo i osnovnu sintaksičku metodologiju koju čine procedure sinteze, tj. generisanja i analize, tj. raščlanjivanja, odnosno segmentacije. Pri tome se vodi računa o obilježenosti/neobilježenosti lokativnih konstrukcija kao i o njihovom semantičkom sadržajuTEXTznanstveno časopisjejournalsSlovenian National E-content AggregatorNational and University Library of SloveniaSlavistično društvo Slovenije